06/02/2026
Voorontwerp MAAN (2013)
Herberg voor een oude ziel
Schuur wordt binnentuin.
De grootvader van de bouwheer gebruikte deze schuur vijftig jaar geleden als werkplaats en om er enkele dieren te houden. Het is een waardevol restant in de familiegeschiedenis. Dit onroerend artefact op één of andere manier integreren in het ontwerp is een uitgangspunt.
Hoewel het dak van de schuur wordt verwijderd, worden de contouren van het gebouw behouden als tuinmuren die een binnentuin omsluiten. Ze vormen een buffer -een overgangszone- tussen de straat met omgevende bebouwing en de eigen residentiële oase.
Quercus palustris: conditio sine qua non.
Centraal in de bouwzone, ongeveer op de achtergrens van lot 1 staat een moeraseik in de fleur van zijn leven. Zijn groei verliep niet zonder de nodige pijnen. De top van de boom werd door een stevige wind eruit geblazen. Deze beproeving zorgde ervoor dat hij vooral in de breedte is gaan groeien, wat resulteert inzien huidige profiel.
Deze 'piece unique' krijgt een centrale plaats in het ontwerp voor de woning. Hij wordt één van de kernen waarnaar de zichtassen zich richten. Ook zal het tuinterras in de nabijheid worden aangelegd.
Oriëntatie.
De woning heeft aan de voorzijde een zuidwestoriëntatie, achteraan is dat noordoost. Veelal wordt een dergelijke ligging niet als ideaal beschouwd, maar toch biedt het mogelijkheden.
Vooraan kan dankzij de bescherming van de binnentuin een middag- en avondterras worden aangelegd, zonder dat de privacy van de bewoners wordt geschonden. Achteraan kan een mooi vergezicht op het landschap worden gecreëerd door een grote raampartij, zonder dat er sprake kan zijn van oververhitting van de woonruimtes. Hier zou het morgenterras worden gesitueerd, al kan men zich de zomeravonden inbeelden met een mooie uitgelichte moeraseik en wat houtblokken die smeulen in een vuurschaal.
Ruimtelijke poëzie.
Het hoofdvolume van de woning is een duidelijke, robuuste balkvorm met relatief smalle, langwerpige ruimtes. Deze balk wordt deels in de binnentuin geschoven en gaat hiermee een sterke relatie aan. Als de schuifpoort wordt geopend kan de bezoeker recht voor zich een gekadreerd zicht op het landschap zien, terwijl hij links van de balk de beglaasde toegangsdeur vindt. De ingang bevindt zich in een gelijkvloerse uitbreiding van het balkvolume en biedt tevens plaats aan het toilet en de vestiaire. Eens binnen krijgt de bezoeker opnieuw een vergezicht op de 'wilde' tuin.
Vanuit de hal betreedt men het balkvolume, met centraal een zitruimte/bibliotheek en aan de voorzijde de keuken, aan de achterzijde de zit- en leefruimte. De keuken heeft rechtstreeks contact met het zuidwestelijke terras in de binnentuin. Ook is er een toegang tot de bergruimte, die zich in een uitbreiding aan de zuidoostgevel bevindt. De berging is ruim en heeft een directe toegang tot de binnentuin en de aangrenzende parkeerruimte.
De zitruimte is dubbelhoog, een vide die de ruimte de nodige (ver)ademruimte geeft, en een magistraal zicht op het achterliggende groen. De trap naar de verdieping bevindt zich aan de zuidoostelijke gevel in de zitruimte.
De bovenverdieping bestaat uit een badkamer (boven de berging), een slaapkamer aan de voorgevel, met een gekadreerd zicht op de torens van Ieper, en een tweede slaapkamer langs de vide. Deze laatste kan door het ontbreken van dragende wanden moeiteloos worden omgevormd tot een bureau/werkruimte, eveneens profiterend van het uitzicht.
Ruwe bolster, blanke pit
De keuze viel op een zeer ruwe uitwendige verschijningsvorm, met name bruut metselwerk. Door de ramen in de vrij dikke muren dieper te verzinken ontstaat telkens een bakstenen retour waardoor de indruk wordt gewekt dat de woning uit één blok steen is gehouwen. Als contrast wordt aan de binnenzijde met een zuivere afwerking in hout gewerkt, namelijk CLT. De combinatie werkt versterkend. De luifels en dakranden zijn net zoals de buitenramen, uit hout vervaardigd. Ze doorbreken het metselwerk op specifieke plaatsen om het volume krachtiger te laten spreken.
