26/03/2023
RISA STÓRA PALLA OG HANDRIÐA MÁLIÐ
Frá því að við byrjuðum uppbyggingu okkar á Melum í apríl 2017 hefur það alltaf verið stefna okkar að smíða nýjan og fallegan stiga upp á miðhæðina. Jón Kristján lánaði okkur gamlan stiga sem notaður var til að komast upp á stillasana á sínum tíma. Sá stigi á skemmtilega sögu, sem ekki verður sögð hér, EN það er allavega öllu ljóst sem upp þann stiga hafa gengið að hann er smíðaður í mjög svo undarlegum takti. Hann er brattur, hann er með undarlegt framstig og uppstig og flestum gengur sérlega erfiðlega að komast niður hann. Það má segja að það sé guðsmildi að ekki hafi orðið nein alvarleg slys á fólki, því sumir hafa runnið niður nokkur neðstu þrepin. Þessi stigi hefur samt þjónað sínum tilgangi og ALLT sem farið hefur upp og niður á Melum í framkvæmdunum hefur farið um þennan undarlega stiga. Það hafa því ekki verið ÓFÁAR umræður um stigamál á meðan á þessum framkvæmdatíma hefur staðið og margar ófagrar setningar látnar fjúka eins og t.d. “ég kem aldrei hingað aftur á meðan þessi stigi er hér”, “hvenær á eiginlega að fjarlægja þennnan fj.... stiga” o.s.frv. Stigamálið mikla hefur því oft valdið nokkrum titringi innan fjölskyldunnar og á tímabili var orðatiltæki húsráðanda á Melum: “EKKI RÆÐA ÞETTA STIGMÁL LENGUR”!!! Það gengur því ekkert alltaf allt slétt og felt í framkvæmdunum enda hér um risamál að ræða. Það hafa komið upp ýmsar hugmyndir um hvernig stiginn eigi að vera, hvernig best ætti að gera þetta eða framkvæma. Sigþór hefur í þeim málum verið fastur fyrir sem klettur og alltaf ákveðinn í því að sjá um þetta málefni. Hefur hann á þessu tímabili sagt aftur og aftur “Hildur mín, þessi stigi mun koma”! Til að verja hann aðeins þá má hann eiga það að hann stendur alltaf við orð sín, þó mér finnist tímasetningar hans stundum undarlega lengi að líða. Við byrjuðum fyrir alvöru að teikna stigann upp í ágúst 2022 og í október sama ár létum við efna niður í ramma og handriðslista. Allt efni var flutt á Vatnsenda við Ljósavatn en þar fór öll smíði fram af Sigþóri og vini hans Helga. Helgi Ingason býr á Vatnsenda og rekur þar almennt vélaverkstæði. Hann er þúsundþjalasmiður, handlaginn, úrræðagóður og einstaklega bóngóður maður. Pallurinn var smíðaður árið 2022 og lokasmíði á handriðum og stiga byrjaði síðan fyrir alvöru 21. janúar s.l. Hafa síðan flest allar helgar farið í þetta verk hjá Sigþóri og Helgi bætt um betur inn í miðri viku. Þeir hafa mælt og efnað niður í öll handrið og stigakjamma, borað, snittað, slípað, stillt upp og soðið. Hvert verk er gert af einstakri nákvæmni og hér er sko ekkert verið að fúska, myndirnar tala sínu máli. Þegar verkinu var lokið á Vatansenda lánaði Helgi okkur stóra bílaflutningakerru til að flytja efnið á Pólýhúðun Akureyrar ehf. þar sem allt var olíuhreinsað. Síðan kom bíll frá Ferrozink og sótti allt saman og hver hlutur var vandlega zinkhúðaður í zinkbaði. Þá var allt flutt aftur á Pólýhúðun þar sem Sigþór og Kristján vinnumaður slípuðu zinkagnúa af og síðan var allt sápuþvegið og hengt upp. Næst var allt pólýhúðað, rammi og stigakjammi í gráu en handrið í svörtu. En þar með var ekki sagan öll sögð, nú þurfti að koma þessum gripum til Kópaskers og til þessa verks treysti Sigþór engum betur en sjálfum sér og gráu eldingunni. Hafþór bróðir Sigþór mætti á staðinn og aðstoðaði Sigþór við að pakka og ganga frá þessu þunga hlassi til flutnings á kerruna hans Helga. Síðan brunuðum við skötuhjúin enn eina ferðina austur með bros á vör. Það var lagt af stað í mikilli úrkomu og vetrarveðri en ferðin sóttist þó nokkuð vel miðað við aðstæður. En þegar við fórum niður Tjörnesið byrjaði krapaelgurinn, krapinn spíttist upp á kerruna sem varð þyngri og þyngri með hverjum kílómetranum sem ekinn var. Þegar við komum yfir jökulsárbrúnna fór dráttarbeislið að gefa sig. Við ókum rólega í Víðilund í Öxarfirði þar sem Vigdís húfreyja lánaði okkur skóflu og Sigþór reyndi að moka sem mestum krapanum af. Það sem eftir var ferðarinn, tæplega 30 km akstur, ókum við á 20 km hraða til þess að dráttarbeislið gæfi sig ekki alveg. Til Kópaskers komumst við, þó ekki væri hátt á okkur risið og kerruna urðum við að skilja eftir. Í vikunni á eftir var beislið soðið á Vatnsenda og ný olia sett á gráu eldinguna. Helgina á eftir fórum við því enn og aftur austur, núna með litlu kerrunni okkar en á henni voru stigahandriðin tvö sem átti eftir að húða um síðustu helgi og s*x loftastoðir/plötustoðir sem við fengum að láni hjá BB-byggingum á Akureyri (Birni Björgvinssyni). Dagurinn fór svo í að moka snjó og klaka af stóru kerrunni, aflesta og koma kerrunni burt úr skaflinum á Melum. Jón Kristján aðstoðaði okkur við mokstur, flutning og drátt og Addi Kidda kom og lyfti nokkrum mjög þungum hlutum úr kerrunni. Allt timbur í dekkið er búið að versla í Bykó og mætt með flutningabíl á Kópasker. Nú er allt að verða klárt fyrir UPPSETNINGU um næstu helgi 1.apríl – OG ÞAÐ ER EKKI GABB!!
