ウェブサイトとは何ですか？

https://www.facebook.com/106803224251843/

ជ្រុងនៃស្ថាបត្យកម្ម, Fukui-shi (2026)

26/02/2020

—Serpentine Gallery Pavilion—

•ឈ្មោះក្រៅផ្លូវការ: The Cloud Pavilion
•ស្ថាបត្យករ: Sou Fujimoto ដែលគាត់កាលនោះទើបអាយុ៤១ឆ្នាំ ជាស្ថាបត្យករវ័យក្មេងបំផុត ក្នុងការទទួលយកគំរោងនេះ
•ទីតាំង: London's Kensington Gardens នៅអង់គ្លេស
•ឆ្នាំសាងសង់: 2013
•គ្រឿងបង្គុំ: របារដែក (D=20mm;L=40cm,80cm) ត្រូវបានផ្សារតគ្នារៀបជាគូប និងបំពាក់បន្ទះថ្លា Polycarbonate
•គ្រោងអគារ: Latticed Structure

នៅលើវាលស្មៅដែលលាតសន្ធឹង ទំហំប្រមាណ៣៥០ម៉ែត្រក្រឡា ខាងមុខសារមន្ទីរ Serpentine Galllery ជាមួយនឹងដើមឈើព័ទ្ធជុំវិញជាច្រេីន អគារមួយនេះត្រូវបានគេសង់ឡើង ជាកន្លែងជួបជុំ ដែលមានលក្ខណៈបត់បែន អាចឆ្លើយតបទៅនឹងកម្មវិធីសង្គម និងស្វាគមន៍ភ្ញៀវចូលទស្សនាសារមន្ទីរ ដោយអាចយកថ្នាក់ៗកាំជណ្តេីរតាមកំពស់ផ្សេងៗគ្នា ធ្វេីជាកន្លែងអង្គុយលេង កន្លែងនិយាយសំណេះសំណាលគ្នា ឬឡេីងលេងតាមថ្នាក់កាំជណ្តេីរ គយគន់ទេសភាពជុំវិញជាដេីម ។ អគារនេះជាសាលាដំណាក់ (អគារបណ្ដោះអាសន្ន) ដោយត្រូវបានដាក់តាំងរយៈពេល៤ខែ ហើយមានច្រកចូល២ ។ ខាងក្នុងអគារ មានហាងកាហ្វេផងដែរ ។

លក្ខណៈពិសេសរបស់អគារ Pavilionនេះគឺ វាជាទម្រង់ស្ថាបត្យកម្មថ្មីនៃការផ្គេីនទៅនឹងលំដាប់ថ្នាក់ (Hierarchy) នៃទម្រង់ស្ថាបត្យកម្មចាស់ ដោយវាបានផ្តល់នូវនិយមន័យថ្មីនៃទំនាក់ទំនងរវាងធាតុផ្សំ (element) និងមុខងាររបស់វា (Function) នៃស្ថាបត្យកម្ម ។ អគារនេះបានចូលរួមរុញប្រវត្តិសាស្រ្តនៃ Pavilion ឲ្យទៅមុខមួយកំរិតទៀត ដោយបង្កើតទំនាក់ទំនាក់យ៉ាងស្អិតរមួត ទៅនឹងធម្មជាតិជុំវិញ ដើម្បីកុំឲ្យបាំងរាល់ទីតាំងផ្សេងៗ ហើយលើកកំពស់ការប្រាស្រ័យទាក់ទងគ្នាសំរាប់អ្នកចូលប្រេីប្រាស់ ។ គោលគំនិតនៃការឌីហ្សាញ បានផ្តោតទៅលើភាពស្រទន់ថ្លា (Transparency) និងធ្វើយ៉ាងណាឲ្យរបស់សិប្បនិមិត្ត និងរបស់ធម្មជាតិមើលទៅចូលគ្នា ។ អគារនេះត្រូវបានគិត ដោយប្រើភាពចម្រាស់គ្នា(Contrast)នៃការតម្រៀបជាគូបជាច្រើន ដែលមើលទៅហាក់ដូចជាឥតសណ្ដាប់ធ្នាប់ តែដើរតាមគំរូនៃដើមឈើ ហើយត្រូវបានគេមើលឃើញថា ជាពពកសផងដែរ បើមានការចុះអាប់នៅទីនោះ ។ ទាំងនេះវាប្រៀបដូចជាការនាំយកអតីតកាលមកបច្ចុប្បន្ន ដោយការខ្ចីពីកំលាំងធម្មជាតិដែលមានរួចមកហើយ ។

ស្ថាបត្យកម្ម+ធម្មជាតិ

25/02/2020

—Asakusa Culture Tourist Centre—

•ឌីហ្សាញដោយ Kengo Kuma ស្ថាបត្យករជនជាតិជប៉ុនដ៏ល្បីឈ្មោះម្នាក់
•ទីតាំងនៅ ទីក្រុងតូក្យូនៃប្រទេសជប៉ុន
•សាងសង់ឆ្នាំ 2012
•គ្រោងអគារ: Steel Structure

អគារមួយនេះ ស្ថិតនៅក្នុងទឹកដី Asakusa ដែលគេស្គាល់ថាជាសង្កាត់មួយ ដែលនៅតែរក្សាដានប្រវត្តិសាស្ត្ររបស់ខ្លួន រាប់បញ្ចូលទាំងផ្នែកសំណង់ស្ថាបត្យកម្ម ដែលខុសពីសង្កាត់ផ្សេងៗជាច្រេីនទៀតនៃទីក្រុងតូក្យូ ។ ដោយហេតុនោះហេីយ ក្នុងការឌីហ្សាញអគារនេះ ស្ថាបត្យករទំនងជាទទួលឥទ្ធិពលគោលគំនិតពីសំណង់ស្ថាបត្យកម្មប្រវត្តិសាស្ត្រនានាក្នុងតំបន់នោះ ដូចជាប្រាសាទប្រាំជាន់ Sensoji (Sensoji Temple Five-storied Pagoda ) ជាដេីម ។ វាជាអគារចំណុះមុខងារជាច្រេីនដូចជា មជ្ឈមណ្ឌលផ្តល់ព័ត៌មានទេសចរណ៍ សាលប្រជុំ សាលពហុមុខងារ និងកន្លែងតាំងពិពណ៌ ។

ចំណុចពិសេសនៃអគារនេះគឺថា ស្ថាបត្យករបានប្រេីត្រឹមតែគ្រោងគ្រឿងបង្គុំសំណង់ដែក: ធ្នឹម-សសរ (Steel Rahmen Structure ឬ Moment-resisting Frame) ធម្មតា តែអាចធ្វេីឲ្យលេចឡេីងនូវសំណង់អគារ ដែលមានមុខមាត់ថ្មី មិនធ្លាប់មានក្នុងរចនាសម្ព័ន្ធស្ថាបត្យកម្មពីមុនមក តាមរយៈការឌីហ្សាញជាប៉មអគារមួយ កេីតពីការបន្តុបតគ្នានៃផ្ទះបុរាណជាច្រេីន ដែលមានដំបូលទេរ ឬទម្រង់ហោជាង រួមជាមួយនឹងការប្រេីស្លាបព្រិលឈេីបញ្ឈរ (wooden louver) ភ្ជាប់នឹងជញ្ជាំងកញ្ចក់ខាងក្រៅ និងនៅតាមពិដានជាដេីម រំលេចចេញជាស្ទីលស្ថាបត្យកម្មបែបជប៉ុនយ៉ាងប្រត្យក្ស ធ្វេីឲ្យអគារមួយនេះឈរយ៉ាងសង្ហាបង្អួតរាង ទាក់ចំណាប់អារម្មណ៍ពីអ្នកដំណេីរនៅក្បែរនោះ ។

ការដាក់បន្តុបដំបូលតគ្នាបែបនោះ ក៏មិនមែនចេះតែឌីហ្សាញនោះដែរ គឺស្ថាបត្យករបានដោះស្រាយបញ្ហា ដោយការឌីហ្សាញផ្នែកនៅចន្លោះប្លង់ដំបូល និងប្លង់កម្រាល (floor) ធ្វេីជាកន្លែងទុកឧបករណ៍បរិក្ខារតភ្ជាប់ (ដូចជាខ្សែអគ្គិសនី បំពង់ទឹកជាដេីម) និងគ្រឿងប្រព័ន្ធនានានៅក្នុងជាន់សាលប្រជុំ ជាន់សាលពហុមុខងារ និងជាន់តាំងពិពណ៌ ដោយមិនឲ្យវាក្លាយជាចន្លោះទុកចោល ។ ការដាក់បន្តុបឲ្យមានប្លង់កម្រាល (floor) រាងជាដំបូលទៀតសោត ក៏អាស្រ័យទៅនឹងមុខងារនៃជាន់នោះផងដែរ ។ ជាឧទាហរណ៍ នៅជាន់ទី 6 គេអាចយកប្លង់កម្រាលរាងដំបូល ធ្វេីជាថ្នាក់ៗសម្រាប់អង្គុយ ដែលជាន់នោះ អាចមានមុខងារជាជាន់សាលសន្និសិទ្ធឬសាលសម្តែងជាដេីម ។ ការធ្វេីជាជាន់ដោយការបន្តុបនៃដំបូលបែបនោះ ក៏ធ្វេីឲ្យលំហខាងក្នុងនៃអគារស្រឡះល្អ ហេីយទទួលអារម្មណ៍បែ្លកៗពីគ្នា ទៅតាមជាន់នីមួយៗ ខុសពីសំណង់អគារខ្ពស់បែបធម្មតា ។ ដោយហេតុថាមុំនៃដំបូលនីមួយៗ ទេរទៅរកខ្លោងទ្វារ Kaminarimon Gate Senso-ji ដែលជាកន្លែងទេសចរណ៍ដ៏សកម្ម ហេីយកម្ពស់ពីដី ខុសៗគ្នាពីជាន់មួយទៅជាន់មួយ នោះអារម្មណ៍ផ្សារភ្ជាប់ទៅលំហខាងក្រៅ ក៏ផ្សេងៗគ្នា ទៅតាមជាន់នីមួយៗដែរ ។

រាងនៃអគារនេះ បង្ហាញឲ្យឃេីញយ៉ាងច្បាស់នូវការបែងចែកជាថ្នាក់ជាន់និងមុខងារនៃជាន់នីមួយៗ ហេីយវាដេីរតួនាទីជាអគារតំណាងតំបន់ ដែលឈរលេចធ្លោ តែមិនផ្តាច់ខ្លួនចេញពីបរិស្ថានជុំវិញ ដោយរក្សានូវប្រលឹងប្រវត្តិសាស្ត្រនៃតំបន់នោះ ៕

——————-
រូបភាពៈ Google

23/02/2020

—Wozoco (Woon Zorg Complex)—

អគារមួយនេះជាប្រភេទ housing complex ដែលគេសាងសង់សម្រាប់ចាស់ជរានៅប្រទេសហូឡង់។ វាត្រូវបានឌីហ្សាញដោយក្រុមស្ថាបត្យករហូឡង់ MVRDV ដ៏ល្បីល្បាញ និងសាងសង់នៅចន្លោះឆ្នាំ 1994 និងឆ្នាំ 1997 ។

លក្ខណៈពិសេសនៃអគារនេះគឺ ការឌីហ្សាញឲ្យមានផ្នែកលៀនចេញពីតួអគារ ដែលធ្វើឲ្យអគារនេះហាក់ដូចជាមានស្លាបកំពុងហោះ បង្កប់ជាគំនិតឌីហ្សាញដ៏គួរឲ្យស្ងើចស្ងប់ស្ងែងរបស់ស្ថាបត្យករ ។ បើសិនជាមើលអគារនេះហើយ អ្នកខ្លះអាចមានចំណាប់អារម្មណ៍ថា ការធ្វើឲ្យមានផ្នែកលៀនចេញពីតួអគារបែបនោះគឺគ្រាន់តែជាការឌីហ្សាញទាក់ទាញភ្នែកអ្នកមើលតែប៉ុណ្ណោះ តែតាមពិតទៅ ការឌីហ្សាញបែបនោះ គឺជាដំណោះស្រាយលើបញ្ហាដែលសឹងតែដោះស្រាយមិនចេញ ។ មុនឌីហ្សាញចេញជាអគារបែបហ្នឹងឡើង ក្រុមស្ថាបត្យករ MVRDV មានបញ្ហាស្មុគស្មាញដើម្បីរកគំនិតឌីហ្សាញអគារមួយ ដែលបំពេញតាមការកាម៉្មង់របស់អតិថិជន ដែលត្រូវការអគារមួយមាន 100 units សម្រាប់មនុស្សចាស់ តែតាមច្បាប់សំណង់នៅប្រទេសហូឡង់ គេមានដាក់ដែនកំណត់លើកម្ពស់អគារនិងក្រឡាផ្ទៃ ដែលត្រូវសាងសង់ដើម្បីកុំឲ្យប៉ះពាល់ដល់ការទទួលពន្លឺរបស់អគារជុំវិញ ដូច្នេះហើយនៅលើដី ដែលគេត្រូវសាងសង់អគារនេះ គេអាចសង់បានអគារមួយ ដែលមានតែ 87 units ប៉ុណ្ណោះ ហើយនៅសល់ 13 units ទៀត គេត្រូវរកវិធីដើម្បីសង់ឲ្យគ្រប់ 100 units ។ បើសិនគេសង់ថែម 13 units ទៀតនៅលើផ្នែកផ្សេងទៀតនៃដី វាធ្វើឲ្យ greenery និង open space កាន់តែតិចគឺថាវាមិនមែនជាវិធីដ៏ល្អនោះទេ ។ ក្រុមស្ថាបត្យករត្រូវរកវិធីដែលល្អជាងនោះ ។ ចៃដន្យអី គេក៏មានដាក់ល័ក្ខខ័ណ្ឌថាជញ្ជាំងដែលខ័ណ្ឌ unit នីមួយៗត្រូវមានលក្ខណៈ acoustic isulation (ការពារសម្លេងរញ៉េរញ៉ៃ) ។ ល័ក្ខខ័ណ្ឌនោះហើយ ដែលធ្វើឲ្យស្ថាបត្យករនឹកឃើញនូវគំនិតធ្វើឲ្យមានផ្នែកលៀនចេញនោះឡើង ដោយការយកកម្រាស់ជញ្ជាំងខ័ណ្ឌ 8cm ឲ្យក្រាស់ជាងកម្រាស់ជញ្ជាំងស្តង់ដារ គឺវាអាចការពារសម្លេងរញ៉េរញ៉ៃ(acoustic isulation) ផងនិងអាចឲ្យគេប្រើ Cantilever truss ភ្ជាប់ទៅនឹងតួអគារដើម្បីឲ្យគេធ្វើផ្នែកលៀនចេញធ្វើជា 13 units ដែលត្រូវបង្គ្រប់នោះបាន ។

គំនិតឌីហ្សាញដ៏ឈ្លាសវៃនេះហើយ បានធ្វើឲ្យអគារ housing complex នេះមានលក្ខណៈប្លែកពិសេសខុសគេ ៕

——————-
រូបភាព: Google

23/02/2020

“ បង្គន់សាធារណៈសម្រាប់សុភាពនារី “ ក្នុងក្រុងអុិឈិហាក់រ៉ាក់,ខេត្តឈិបាក់,ប្រទេសជប៉ុន
ឌីហ្សាញដោយក្រុមហ៊ុន Sou Fujimoto Architect
ជាការវិភាគរកភាពប្រឈមគ្នារវាងភាពជាសាធារណ:និងភាពឯកជន ហេីយ ការបេីកចំហនិងបិទជិត ។

ជាការឌីហ្សាញផ្ទាល់ដោយ លោក សូ ហ្វឹជិម៉ុតុ ដែលជាស្ថាបត្យករជប៉ុនដ៏ល្បីម្នាក់ ហេីយដែលត្រូវបានគេស្គាល់ដោយសារតែការបង្កេីតទម្រង់រចនាសម្ព័ន្ធដ៏មានភាពច្នៃប្រតិដ្ឋពោរពេញដោយអារម្មណ៍សុីជម្រៅដូចកំណាព្យកាព្យឃ្លោង (poetic structure)របស់គាត់ ។

បង្គន់សាធារណ:

23/02/2020

—KAIT Studio—

•ឌីហ្សាញដោយ Junya Ishigami ស្ថាបត្យករវ័យក្មេងជនជាតិជប៉ុនដ៏ល្បីមួយរូប
•ទីតាំងនៅ Kanagawa Institute of Technology នៃខេត្ត Kanagawa នាប្រទេសជប៉ុន
•សាងសង់ឆ្នាំ 2008
•គ្រោងអគារ: Steel Structure

អគារមួុយនេះ ជាកន្លែងស្ទូឌីយ៉ូសម្រាប់ធ្វេីកិច្ចការច្នៃប្រតិដ្ឋ ឬស្រាវជាវ នៃសាកលវិទ្យាល័យមួយនៅប្រទេសជប៉ុន ។ វាមានលក្ខណៈពិសេសមួយត្រង់ថា វាហាក់ដូចជាលំហចំហស្រឡះមួយ គ្មានខ័ណ្ឌជាបន្ទប់ៗ ហេីយមានព្រំដែនស្រពិចស្រពិល ដែលផ្ទុកសសរតូចៗជាច្រេីន ប្រដូចបាននឹងលំហ នៅក្នុងព្រៃធម្មជាតិ ។ ស្ថាបត្យករចង់បង្កេីតលំហមួយ ដែលមានលក្ខណៈបត់បែន ដោយរាយទីតាំងនៃសសរ ធ្វេីឲ្យមានព្រំដែនស្រពិចស្រពិល តែដង់សុីតេនៃសសរទាំងនោះ ជាអ្នកខ័ណ្ឌកំណត់មុខងារផ្សេងៗនៃលំហរងតូចៗ ដែលតាំងនៅក្នុងលំហក្នុងទាំងមូលនៃអគារនោះ (សំដៅលេី ការបង្កេីតឲ្យមានកន្លែងសម្រាប់ពិភាក្សា កន្លែងសម្រាប់ធ្វេីការ កន្លែងសម្រាប់រង់ចាំជាដេីម ដោយមិនចាំបាច់ខ័ណ្ឌជាបន្ទប់ៗដោយជញ្ជាំង) ។ តុល្យភាពរវាងចំនួនសសរដេីម្បីទ្រអគារ និងភាពបេីកចំហនៃលំហ ជាចំនុចគោលនៃសំណង់ស្ថាបត្យកម្មមួយនេះ ។

បេីនិយាយទៅ ការចង់បង្កេីតលំហក្នុង នៃស្ថាបត្យកម្ម ដោយប្រេីសសរតូចៗដេីម្បីជាទម្រអគារ មិនមែនមានតែស្ថាបត្យករ Junya Ishigami នោះទេ គឺមានស្នាដៃស្ថាបត្យកម្មផ្សេងៗទៀតដូចជា អគារ Koga Park Café របស់ស្ថាបត្យករជប៉ុន Kazuyo Sejima និង អគារ Johnson Wax Headquarters របស់ស្ថាបត្យករអាមេរិច Frank Lloyd Wright ជាដេីម ក៏មានការប្រេីសសរតូចៗដេីម្បីបង្កេីតលំហស្ថាបត្យកម្មដែរ ។ តែរបៀបនិងអត្ថន័យ ដែលពួកគាត់ប្រេីសសរតូចៗទាំងនោះក្នុងស្ថាបត្យកម្មរបស់ពួកគាត់ មិនដូចគ្នានោះទេ ។ ខុសពីស្ថាបត្យកម្មនៃស្ថាបត្យករមុនៗ ដែលត្រូវតែមានការប្រេីបន្ថែមនូវ ជញ្ជាំង ឬ brace ដេីម្បីទប់នឹងកម្លាំងក្រៅតាមអ័ក្សដេក (កម្លាំងរញ្ជួយដី កម្លាំងខ្យល់ជាដេីម) ស្ថាបត្យករ Junya Ishigami ប្រេីតែសសរតូចៗប៉ុណ្ណោះ ដេីម្បីទប់ទាំងកម្លាំងតាមអ័ក្សឈរ (ទម្ងន់ព្រិលជាដេីម) និងទាំងកម្លាំងក្រៅតាមអ័ក្សដេក តែមានភាពវ័យឆ្លាតក្នុងការប្រេីលក្ខណៈមូលដ្ឋាននៃមេកានិក ដោយបែងចែងសសរតូចៗទាំងនោះ (សរុប 305ដេីម) ជា 2 ក្រុម ឲ្យទប់កម្លាំងក្រៅតាមអ័ក្សដេកនិងអ័ក្សឈររៀងៗខ្លួន ។
~ក្រុមទី1 មានសសរចំនួន 42 ដេីម (កម្រាស់សសរ 55-62mm) ដេីរតួនាទីជាទម្រទប់តែកម្លាំងក្រៅតាមអ័ក្សឈរ ដាក់នៅគម្លាតពីគ្នា ប្រហែល 8m ។ ក្បាលសសរភ្ជាប់នឹងធ្នឹម ដោយប្រេី Pin connector (មិនឲ្យមានកម្លាំងម៉ូម៉ង់ផ្ទេរពីធ្នឹម នៅពេលរងកម្លាំងតាមអ័ក្សដេក) ហេីយភ្ជាប់ជេីងសសរ ដោយប្រេី fixed connector (ដេីម្បីកាត់បន្ថយភាពរួញកោងនៃសសរ នៅពេលរងកម្លាំងក្រៅតាមអ័ក្សឈរ ) ។
~ក្រុមទី2 មានសសរចំនួន 263 ដេីម (កម្រាស់សសរ 16-45mm) ដេីរតួនាទីទប់តែកម្លាំងក្រៅតាមអ័ក្សដេក ហេីយគេប្រេីបច្ចេកទេស Preload ដេីម្បីមិនឲ្យសសរតូចៗទាំងនោះរួញកោង បាក់ ឬញ័រ ពេលរងកម្លាំងក្រៅតាមអ័ក្សឈរ ។ ការប្រេីបច្ចេកទេស Preload នេះ គឺមុននឹងគេដាក់បញ្ឈរសសរតូចៗដែលដេីម្បីទប់កម្លាំងក្រៅទិសដេក គេតម្រៀបបញ្ឈរសសររាងធំៗដែលដេីម្បីទប់កម្លាំងក្រៅទិសឈរ ដាក់មុនសិន រួចបំពាក់ដំបូល ហេីយគេសិក្សាដោយការដាក់សាកបន្ទុក ដែលស្មេីនឹងបន្ទុកព្រិល (បរិមាណដែលអាចធ្លាក់) លេីដំបូល នោះគេនឹងឃេីញមានភាពធ្លាក់ដាបនៃធ្នឹម ពេលនោះហេីយ ដែលគេចាប់ផ្តេីមភ្ជាប់សសរតូចៗដែលសម្រាប់ទប់កម្លាំងក្រៅទិសដេក (អាចមានប្រវែងខ្លីជាងបន្តិចធៀបនឹងសសរសម្រាប់ទប់នឹងបន្ទុកព្រិល ដោយអាស្រ័យនឹងកម្រិតដាបនៃធ្នឹម) ទៅនឹងដំបូល និង កម្រាល floor រួចហេីយគេដកបន្ទុកដាក់សាកល្បងនោះចេញវិញ ដែលធ្វេីឲ្យសសរតូចៗសម្រាប់ទប់កម្លាំងក្រៅតាមទិសដេកទាំងនោះ មានរងនូវកម្លាំងទាញខ្លះតាមបណ្តោយពួកវា (តែវាមិនទាញរហូតដល់ដាច់សសរទាំងអស់នោះទេ) ដូច្នេះហេីយ ពេលដែលមានធ្លាក់ព្រិលមែនទែន មិនធ្វេីឲ្យសសរតូចៗទាំងនោះបាក់ ឬរួញកោង (ព្រោះវាសុីសងគ្នារវាងpre-load ដែលជាកម្លាំងទាញនិងកម្លាំងសង្កត់ពីបន្ទុកព្រិល) ដែលប៉ះពាល់ដល់សោភ័ណភាពនៃលំហក្នុងរបស់អគារ នោះទេ ។ ការប្រេីបច្ចេកទេសនេះ ត្រូវបានគេវាយតម្លៃខ្ពស់ ព្រោះវាអាចផ្តល់ជាការត្រួសត្រាយផ្លូវដល់ការឌីហ្សាញថ្មីៗ តាមរយ:ការប្រេីបច្ចេកទេសមួយនេះក្នុងការឌីហ្សាញគ្រោងអគារក៏ដូចជាការសាងសង់ ។

ហេតុអ្វីបានជាចាំបាច់បែងចែកសសរទាំងនោះជា2 ក្រុម ? ព្រោះហេតុថា ស្ថាបត្យករចង់បង្កេីតជាលំហក្នុង ដោយការប្រេីតែសសរមានទំហំតូចធំខុសៗគ្នាជាច្រេីន ប្រដូចទៅនឹងដេីមឈេីតូចធំក្នុងលំហព្រៃធម្មជាតិ ហេីយបេីមិនប្រេីបន្ថែមនូវជញ្ជាំងឬ brace ជួយទប់នឹងកម្លាំងខ្យល់ឬរញ្ជួយដី និងមិនបែងចែងសសរតូចធំទាំងនោះ ឲ្យទប់នឹងកម្លាំងតាមទិសណាមួយច្បាស់លាស់ទេ សសរទាំងនោះអាចរងប៉ះពាល់នៅពេលមានកម្លាំងក្រៅតាមទិសណាមួយកេីតឡេីង ។ ហេីយការរាយទីតាំងនៃសសរទាំងអស់ មេីលទៅហាក់ដូចជាររាត់ររាយ (random) មែន តែតាមពិតវាកេីតពីការសិក្សាលេីភាពរឹងមាំនៃអគារ និងការកំណត់ខ័ណ្ឌមុខងារនៃលំហរងតូចៗនៃលំហក្នុងទាំងមូល ក៏ដូចជាដំណេីនៃសកម្មភាពរបស់អ្នកចូលប្រេីប្រាស់អគារផងដែរ ។

ភាពឆ្លាតវៃដែលស្ថាបត្យករ អាចធ្វេីឲ្យគំនិតអរូបី (abstract) នៃការចង់បង្កេីតលំហព្រៃធម្មជាតិឲ្យក្លាយជាលំហព្រៃសិប្បនិមិត្ត ដែលមនុស្សអាចទទួលអារម្មណ៍ថ្មីប្លែកៗ នៅពេលឆ្លងកាត់តាមលំហក្នុងនៃអគារ និងការគិតចេញនូវគំនិតបែងចែកក្រុមនៃសសរដេីម្បីអាចសម្រេចបាននូវលំហនៃស្ថាបត្យកម្មនេះ បានធ្វេីឲ្យអគារនេះត្រូវបានគេចាត់ទុកជាគំរូស្នាដៃស្ថាបត្យកម្ម ដ៏គួរឲ្យស្ងប់ស្ងែងមួយ និងឈ្នះពានជាច្រេីន ៕

——————-
រូបភាព: Google

23/02/2020

—MIKIMOTO Ginza 2—

• ឌីហ្សាញដោយ Toyo Ito ដែលជាស្ថាប្យករជប៉ុនដ៏ល្បីមួយរូប
• ទីតាំងនៅទីក្រុងតូក្យូ ជប៉ុន
• សាងសង់ឆ្នាំ 2005
• ជាន់ក្រោមដី 1, ជាន់លេីដី 9
• គ្រោងអគារ: Steel plate concrete structure
• កម្រាស់ជញ្ជាំង 200mm កម្ពស់ 48m

សំណង់អគារមួយនេះ មានលក្ខណៈពិសេសមួយត្រង់ថាវាមានជញ្ជាំងក្រៅ ដែលមេីលទៅ ឡេីងរលោងថ្លាដូចគជ់សុីជម្ពូ គ្មានស្នាមមុខតំណតគ្នានៃបង្គុំរវាងផ្ទាំងបន្ទះជញ្ជាំង ហេីយវាក៏ប្រដាប់ដោយបង្អួចកញ្ចក់ ដែលមានទំហំ និងទ្រង់ទ្រាយផ្សេងៗគ្នា នៅទីតាំងរាយប៉ាយពាសពេញផ្ទាំងជញ្ជាំងទាំងមូល ។ រឿងដែលគួរឲ្យកត់សម្គាល់មួយទៀតនោះគឺ ការដែលគេឌីហ្សាញឲ្យមានបង្អួច នៅផ្នែកជ្រុងនៃអគារ ដែលវាមិនមែនជារឿងធម្មតានោះទេ សម្រាប់ការសាងសង់ទូទៅ ។ អគារមួយនេះ មេីលមិនដឹងថាមានប៉ុន្មានជាន់នោះទេ ។ គេអាចហៅអគារនេះតាមភាសាអ្នកស្រុកនៅទីនោះថា អគារគជ់ជ្រុង MIKIMOTO ។

បេីនិយាយពីបច្ចេកទេសសាងសង់វិញគឺពិតជាមិនធម្មតា ។ គេសង់ជញ្ជាំងជុំវិញខាងក្រៅយ៉ាងស្តេីង គ្មានវត្តមានសសរនៅលំហខាងក្នុងនៃអគារ ហេីយនៅចន្លោះផ្ទាំងដែកជញ្ជាំងទាំង2 បន្ទះ គេចាក់បេតុងចូល ដែលវាមានតួនាទីធ្វេីឲ្យផ្ទាំងបន្ទះដែកជញ្ជាំងទាំងពីរនោះ មិនរួញអង្កាញ់ នៅពេលអគាររងកម្លាំងក្រៅហេីយ វាក៏បន្ថែមភាពរឹងមាំដល់អគារទាំងមូលផងដែរ ។ ការចាក់បេតុងចូលនេះទៀតសោត ក៏ជាការបង្ការនៅពេលមានអគ្គីភ័យ ព្រោះថាបេីទោះបីជាមានភ្លេីងឆេះរហូតដល់អស់បន្ទះដែកជញ្ជាំង ក៏អគារអាចនៅឈរបាន ដោយសារបេតុងដែលគេចាក់ចូលនោះ ។ ហេតុដូចនេះហេីយ គេក៏មិនចាំបាច់ចំណាយលេីការស្រោបការពារអគ្គីភ័យលេីបន្ទះដែកទាំងនោះបានផងដែរ ។ នៅត្រង់ផ្នែកបន្សារនៃជញ្ជាំងក្រៅ គេរំលីងឲ្យរលោង រួចស្រោបដោយផ្ទាំងបន្ទះលម្អ បន្ទាប់ពីគេលាបថ្នាំស្រោបជាច្រេីនជាន់រួច ។ ការធ្វេីបែបនេះ ជាហេតុដែលធ្វេីផ្ទាំងជញ្ជាំងរលោងស្អាត គ្មានឃេីញស្មាមតំណ ។

តាមដែលដឹង ស្ថាបត្យករ លោក Toyo Ito ចង់ឌីហ្សាញអគារនេះឲ្យមានភាពទន់ភ្លន់ តែបង្កប់ភាពហានក្លាឈរយ៉ាងសង្ហា ស្តារស្តែងចេញតាមរយ:រូបរាងខាងក្រៅក៏ដូចជាផ្ទៃជញ្ជាំង ដែលបង្ហាញពីលក្ខណៈឯកដាច់គេនៃអគារនេះ ៕

———————
រូបភាព: Google

ជ្រុងនៃស្ថាបត្យកម្ម

26/02/2020

25/02/2020

23/02/2020

23/02/2020

23/02/2020

23/02/2020

住所

ウェブサイト

アラート

ショートカット

共有する

カテゴリー