03/05/2021
ANXIETY
Hi guys just wanna share my story. Hope it inspires y'all.
It started when I was in grade 11. I feel something na hindi ko maintindihan. I feel like iโm lonely, empty and sad pero di ako alam ung reason. Dumating ako sa point na nawawalan na ko ng gana sa lahat. But, di ko pinapabayaan ung studies ko noon. Kahit ayaw ng katawan ko pinipilit kong pumasok. Then kala ko okay na ko kase wala na naman pero akala lang pala.
When I was in grade 12 mga August dun nag paramdam ulit siya and grabe parang mas lumala. I feel anxious about everything. I'm at the peak of my anxiety na pala. I feel discouraged. Biglang nawala ung self-esteem ko at that point. Nahihirapan na ko matulog and iyak lang ako ng iyak. Kahit wala akong tulog tuloy pa rin ako sa pagpasok. There were times na sobrang lutang ko na pero okay lang kase I find comfort sa room. Andun ung mga kaibigan ko tska mga kaklase ko na makakausap ko. Yung tipong pag nasa school or nasa labas ako wala kang makikitang bakas na may something saken kase lahat ng tao they know me for being jolly, noisy and funny na tao pero pag nasa bahay na ko mag isa nalang ako sa kwarto I feel suffocated. Di ako makahinga and later on anjan na ung mga negative thoughts ung napakadaming what if's tas iiyak kahit wala namang nakakaiyak. Kaya sino naman mag eexpect na ganon pala nafefeel ko inside. Kase even me I don't understand. Why me? Of all people. I'm at the point of my life na napapagod na ko sa sarili ko kase feeling ko walang makakaintindi saken even my family and friends pero super takot ako na iwan nila ako. I'm afraid of losing friends back then.
Until now na college nafefeel ko sya pero minsan nalang. You know when I met God I started to realized some things. I learned to let go of those negative thoughts and negative people in my life na kala ko di ko kaya. I learned how to distance myself sa mga taong walang magandang naidudulot saken. I learned to appreciate myself. Now, I know that there's a purpose kung bakit nafefeel ko to inside and iniisip ko lang na I'm strong enough to battle with myself. I also have friends who listens to me lalo na ung ngayong college ko lang nameet di ko expect pero ang ganda ng samahan namin. Love you guysss hehez
So yon lang para lang akong plant na nalanta or malapit ng mamatay that needs attention and care to grow. Yung akala mong halaman na wala ng pag-asa meron pa palang pag-asang mabuhay. It just needed an environment that enables it to grow.
atemongexpertnaloyalpa