10/05/2026
หลวงพ่อฤาษีไปพบลูกศิษย์ตายแล้วไปอยู่ที่พระนิพพาน
วันหนึ่งไปที่วิมานบนพระนิพพาน พอไปถึงก็นั่งเล่นนอนเล่นตามสบาย นึกว่าไม่มีใครมาปกติท่านไปทุกวัน วันละหลาย ๆ เที่ยว ถ้าว่างเมื่อใดก็ไป เพราะจิตเป็นสุข
วันนั้นพอไปแล้วก็มีคนเกิน ๒๐๐ คน มาหาแต่งตัวแพรวพราวเป็นระยับเต็มอัตราพระนิพพาน ก็สงสัยว่าพวกนี้มาได้อย่างไร ก็เลยถามว่า.."ในสภาพที่เป็นมนุษย์มีรูปร่างแบบไหน ทำให้ดูซิ"
ท่านก็ทำให้ดูสมัยเป็นมนุษย์นุ่งโสร่งก็ขาด ใส่เสื้อก็เก่าแสนเก่า มีผ้าข้าวม้าพาดไหล่ผอม ๆ สูง ๆ อาตมาจำได้เคยไปที่วัดบ่อย ๆ
ถามว่า.."โยม มานิพพานได้อย่างไร การมานิพพานได้ต้องเป็นพระอรหันต์"
โยมตอบว่า.."อรหันต์ไม่ได้อยู่ที่เสื้อผ้า อยู่ที่ใจ"
ถามว่า.."โยมฝึกพระกรรมฐานถึงขั้นไหน"
ตอบว่า.."ผมฝึกไม่มากครับ ไปฝึกมโนมยิทธิ ได้ ๒ ครั้ง แต่ไปพระนิพพานได้ และอาตมาบอกว่าทุกวันให้ไปพระนิพพาน ตั้งใจว่าถ้าตายเมื่อใดขอไปพระนิพพาน
ผมก็กำลังป่วยหนัก เห็นพระนิพพานใส ชัดเจนมาก วิมานก็สวย คนก็สวย อยู่ใกล้ ๆแค่มือเอื้อม เมื่อจิตออกจากร่างเลยเข้าวิมานไปเลย แล้ววิมานก็พาลอยไป"
เป็นอันว่า การจะไปพระนิพพานได้ ไม่ใช่มีความรู้มาก ต้องจิตสะอาดมาก ความสำคัญขณะที่ป่วยหนักหรือป่วยไม่หนักก็ตาม พอเริ่มป่วยถ้าคนมีจิตเป็นกุศลอยู่แล้ว เขาก็จับนิพพานแล้ว."
Cr. จากหนังสือตายไม่สูญ...แล้วไปไหน หน้า ๘๑
