Cofficee

Cofficee Contact information, map and directions, contact form, opening hours, services, ratings, photos, videos and announcements from Cofficee, Tirana.

08/10/2025
"The last speech of Ronald Reagan as president was on immigration" Since this is the last speech that I will give as pre...
25/09/2025

"The last speech of Ronald Reagan as president was on immigration"

Since this is the last speech that I will give as president I think it's fitting to leave one final thought, an observation about a country which I love. It was stated best in a letter I received not long ago. A man wrote me and said, "You can go to live in France, but you cannot become a Frenchman. You can go to live in Germany or Turkey or Japan, but you cannot become a German, a Turk, or Japanese. But anyone from any corner of the earth can come to live in America and become an American".

The torch of Lady Liberty symbolizes our freedom and represents our heritage, the compact with our parents, our grandparents, and our ancestors. It is that lady who gives us our great and special place in the world, for it's the great life force of each generation of new Americans that guarantees that America's triumph shall continue unsurpassed into the next century and beyond.

Other countries may seek to compete with us, but in one vital area—as a beacon of freedom and opportunity that draws the people of the world—no country on Earth comes close. This, I believe, is one of the most important sources of America's greatness. We lead the world because, unique among nations, we draw our people, our strength, from every country and every corner of the world. And by doing so, we continuously renew and enrich our nation.

While other countries cling to the stale past, here in America we breathe life into dreams, we create the future, and the world follows us into tomorrow [01:43]. Thanks to each wave of new arrivals to this land of opportunity, we're a nation for every young, forever bursting with energy and new ideas, and always on the cutting edge, always leading the world to the next frontier. This quality is vital to our future as a nation. If we ever close the door to new Americans, our leadership in the world would soon be lost.

A number of years ago an American student traveling in Europe took an East German ship across the Baltic Sea. One of the ship's crew members from East Germany, a man in his 60s, struck up a conversation with the American student. After a while, the student asked the man how he had learned such good English, and the man explained that he had once lived in America. He said that for over a year he'd worked as a farmer in Oklahoma and California, that he planted tomatoes and picked ripe melons. It was, the man said, the happiest time of his life.

Well, the student, who'd seen the awful conditions behind the Iron Curtain, blurted out the question, "Why did you ever leave?". "I had to," he said, "The war ended." The man had been in America as a German prisoner of war.

I don't tell this story to make the case for former POWs. Instead, I tell this story just to remind you of the magical, intoxicating power of America. We may sometimes forget it, but others do not. Even a man from a country at war with the United States, while held here as a prisoner, could fall in love with us.

Those who become American citizens love this country even more, and that's why the Statue of Liberty lifts her lamp to welcome them to the golden door. It is bold men and women yearning for freedom and opportunity who leave their homelands and come to a new country to start their lives over. They believe in the American dream, and over and over they make it come true for themselves, for their children, and for others.

They give more than they receive. They labor and succeed, and often they are entrepreneurs. But their greatest contribution is more than economic, because they understand in a special way how glorious it is to be an American. They renew our pride and gratitude in the United States of America, the greatest, freest nation in the world, the last best hope of men on Earth.

Video from montclair immigration network

06/08/2025

QELIZA E NJERIUT

Kjo nuk është një fotografi. Është imazhi më i detajuar i një qelize njerëzore i marrë ndonjëherë nga radiografia dhe rezonanca magnetike bërthamore

✨Imazh mikroskopik i një qelize njerëzore

✨Ju jeni bërë nga 84 minerale, 23 elementë dhe 8 litra ujë, të rregulluar në 38 trilion qeliza.

✨Ju jeni ndërtuar nga fillimi nga pjesë përbërëse të Tokës.
Ato janë flutura të recikluara, bimë, shkëmbinj, përrenj, dru zjarri, lëkurë ujku dhe dhëmbë peshkaqeni, të copëtuara në pjesët më të vogla dhe të rindërtuara në gjënë më komplekse të gjallë në planetin tonë.

Ju nuk jetoni në Tokë ... Ju jeni Toka.
( huazuar )

01/08/2025
01/08/2025

Tirana Riverside, il quartiere della Capitale albanese che dovrebbe ospitare 12 mila persone, sulla carta appare tutto verde. Il progetto sul sito dell’archistar Stefano Boeri è proprio così: verde. Eppure, in quest’area a nord della Capitale e sulle rive dell’omonimo fiume c’è al momento un insieme di case e palazzi, in buona parte vuoti. Di verde neanche l’ombra. “Dovrebbe essere forse affidato ai vasi sui balconi – spiega Doriana Musaj, urbanista e architetto, docente al dipartimento di Pianificazione e Ambiente alla POLIS University di Tirana– ma gli albanesi hanno sempre fatto autonomamente giardinaggio, non c’era bisogno di imporlo”.

Leggi l’articolo completo di Virginia Della Sala sul Fatto Quotidiano

17/07/2025

Shtet si spektakël: Kur Kryeministri performon ligjin që nuk zbatohet!!!

Ka një skenë që po përsëritet gjithnjë e më shpesh në jetën politike shqiptare: Kryeministri Edi Rama shfaqet papritur në ndonjë qytet të vendit, ecën rrugëve të shoqëruar nga kamera dhe policë, identifikon një problem urban, zakonisht zaptimin e një hapësire publike dhe vendos aty për aty: “Hiqeni!” Dhe menjëherë nis “aksioni”.

Ky lloj veprimi, që për nga forma ngjan me një reality-show autoritar, është shfaqur herë pas here përgjatë këtyre 12 viteve të qeverisjes socialiste. Por sa herë përsëritet, përmban një ngërç më të madh dhe e nxjerr në pah një të vërtetë të dhimbshme: në Shqipëri nuk kemi ndërtuar një shtet që funksionon, por një teatër që simulohet sa herë që pushteti ka nevojë për një akt të ri.

Zbatimi i ligjit tek ne është kthyer në një spektakël personal. Në një vend normal, zbatimi i ligjit nuk është lajm. Nuk është video. Nuk është performancë. Është proces. Ka institucione që reagojnë ndaj ankesave të qytetarëve, ka inspektorate që kontrollojnë, ka procedura të qarta, ka ndëshkime të drejta dhe të parashikueshme. Por në Shqipëri, ligji duket se ekziston vetëm kur e artikulon me zë të lartë Kryeministri dhe vetëm kur kamera e ndonjë televizioni është ndezur.

Kjo është zbrazje e shtetit nga përmbajtja dhe mbushje e tij me simbolikë personale. Rama nuk drejton një qeveri që funksionon, ai performon një shtet që nuk ekziston. Ai e shfaq vetveten si ndërmjetësin mes qytetarit dhe ligjit, si rregulluesin e drejtpërdrejtë të padrejtësive, një model që nuk është reformues, por autokratik në thelb.

Pse tani? Dhe pse gjithmonë pas zgjedhjeve apo skandaleve?

Është gati e frikshme të vësh re se këto “aksione spontane” për zaptimet urbane ndodhin me një rregullsi të çuditshme: gjithmonë pas zgjedhjeve ose pas një skandali që rrezikon imazhin. Këtë herë ishin po zgjedhjet por edhe djegiet ndotëse në Vlorë, Durrës e Elbasan. Është sikur pushteti ndien nevojën të rikonfirmojë veten, të riprodhojë imazhin e tij moral pas një procesi elektoral apo ndodhie që shpesh lë pas vetes vetëm zhgënjim dhe mosbesim.

Por këto nuk janë veprime të reja. Qytetarët i kanë ngritur vazhdimisht ankesat për betonin që u merr trotuaret, për kafenetë që zënë çdo cep, për arrogancën urbane të klientëve të pushtetit. Në pallatin ku banoj një pronar bar-kafeje filloi duke nxjerrë disa karrige e tavolina, e si ai eksperimenti i bretkosës në ujë që gradualisht shkon në temperaturë vlimi, ndërton një “lokal të dytë” në rrugët në mes pallateve. Banorët reagojnë, administratori reagon, vijnë polici bashkiake dhe rendi duke ja hedhur topin njëri tjetrit. Asnjë përgjigje. Askush nuk dëgjon. Tani banorët e pallatit janë bërë klientët më besnikë të atij zaptimi. Derisa, papritur, kamera ndizet dhe “shteti” zbritet në shesh për të “zbatuar” ligjin.

Kjo është jo vetëm hipokrizi, por manipulim emocional i qytetarëve. U lëshon një akt të menjëhershëm drejtësie që të duket si fitore për popullin, por që nuk ndryshon asgjë në sistemin që e prodhon padrejtësinë.

Copycats dhe kultura e frikës

Kur këtë model e ndjekin edhe të tjerë siç ndodhi me ministrin e Brendshëm Hoxha, i cili po ashtu bëri një performancë copycat në rrugët e Tiranës duke dhënë “mësime”, atëherë ajo që kemi nuk është më thjesht spektakël, por shëndrim i pushtetit në regji qendrore të imazhit.

Në këtë model, çdo ministër, çdo kryetar bashkie, çdo drejtor, imiton liderin, jo për të zbatuar ligjin, por për t’u dukur se po e bën. Dhe rezultati është një kulturë frike, jo rendi ku qytetari nuk e di më çfarë është e lejueshme apo e ndaluar, por e ndien veten të pambrojtur përballë vullnetit të papritur të pushtetit.

Në këtë vend ligji zëvendësohet me vullnetin e liderit. E gjitha kjo ngre një pyetje thelbësore: A kemi shtet ligjor apo një shtet autokrat ku ligji zbatohet vetëm kur e thotë Kryeministri? Nëse ligji është aty vetëm për t’u thyer me leje, apo për t’u zbatuar me urdhër politik, atëherë nuk kemi më shtet, por një pushtet që zëvendëson institucionet me individin.

Kur një njeri vendos për gjithçka, nuk ka rëndësi më nëse ai ka qëllime të mira apo jo. Rëndësi ka që askush tjetër nuk ka asnjë fuqi reale për të vepruar. Dhe kur kjo ndodh, e gjithë shoqëria hyn në një regjim të heshtur të mosfunksionimit: qytetarët nuk ankohen më, sepse nuk i dëgjon njeri. Institucionet nuk reagojnë më, sepse presin urdhrin. Dhe media nuk hulumton më, sepse i mjafton imazhi.

Tashmë jetojmë në epokën e performancës dhe jo të reformave. Në fund të ditës, ajo që po shohim nuk është një reformë urbane, por një koreografi e kontrolluar e pushtetit mbi realitetin. Është një mënyrë për të thënë: “Unë jam i vetmi që mund të bëjë rend”, duke harruar se detyra e qeverisë nuk është të japë spektakël, por të ndërtojë rregull institucional që funksionon edhe kur lideri nuk është aty.

Deri atëherë, ajo që ndodh në rrugët tona nuk është drejtësi, por regji. Dhe publiku shqiptar është i detyruar të jetë spektator i një shfaqjeje që nuk ndryshon kurrë fundin.

17/07/2025

Si bëhet njeriu i korruptuar?

Një njeri nuk lind i korruptuar. Dhe në shumicën e rasteve, as nuk hyn në jetë me idenë për të mashtruar, për të vjedhur, për të sh*tur ndërgjegjen. Njeriu korruptohet. Ngadalë. Pa zhurmë. Shpesh pa e kuptuar.

E kam pyetur veten shumë herë: Çfarë ndodh në shpirtin e një njeriu deri sa të arrijë të pranojë të bëhet pjesë e një sistemi që përdor, abuzon, blen e shet gjithçka përfshirë dinjitetin?

Kam dëgjuar përgjigje që shkojnë nga fatalizmi (“në këtë vend kështu bëhet”) deri te cinizmi (“budalla është ai që nuk përfiton”). Por në punën time si psikiatër e psikoterapist, e di që nuk më mjaftojnë përgjigjet e gatshme dhe sipërfaqsore. Më intereson rrëshqitja. Ajo që ndodh brenda njeriut para se ai të marrë ryshfetin, të bëjë pazarin, të heshtë kur duhet të flasë.

Fillon me një boshllëk

Në rrënjë të çdo shkarjeje morale, zakonisht qëndron një boshllëk personal: mungesa e vetëvlerësimit, frika nga mungesa, ndjenja e pavlerësisë që mbulohet me fasadë. Ka njerëz që, për shumë arsye historike, sociale, emocionale, nuk ndihen kurrë mjaftueshëm. Dhe kur u jepet një mundësi, kërkojnë ta mbushin atë boshllëk me çfarëdo forme pushteti apo pasurie.

Por pushteti nuk e shëron boshllëkun. E ushqen. E bën më të uritur dhe më të të egër. Dhe njeriu nis të bëjë atë që nuk do ta kishte imagjinuar kurrë më parë. Jo nga ligësia, por nga pangopësia që lind nga zbrazëtia.

Pastaj vjen justifikimi

Njeriu nuk e pranon dot lehtë që po bën diçka të gabuar. Kështu që ndërton histori për ta bërë të durueshme:
• “Të tjerët janë më keq se unë.”
• “Unë s’po marr shumë, vetëm pak.”
• “E bëj për familjen.”
• “Po nuk e bëra unë, do ta bëjë dikush tjetër.”

Dhe kështu, me një dorë të ndihmuar nga sistemi dhe me tjetrën nga vetëgënjeshtra, fillon një lloj narkoze morale. Njeriu ndalon së ndjeri faj. Dhe kur nuk ndjen më faj, çdo gjë lejohet.

Rreth e rrotull ka një sistem që e bën të lehtë të korruptohesh

Ka vende ku ndershmëria është një barrë. Ku të qenët korrekt nuk të jep forcë, por të lë mënjanë. Në një sistem të tillë korrupsioni nuk është devijim por normë, e keqja nuk fshihet por shtiret si zgjuarsi dhe e keqja nuk është frikë por strategji.

Në këtë realitet, një njeri që futet me idealizëm nis ta ndjejë veten “budalla”. Dhe kur përballesh me zgjedhjen mes mbijetesës dhe etikës, shumë zgjedhin të mbijetojnë. Me koston që nuk dallohet menjëherë: humbja e vetvetes.

Korrupsioni nuk është vetëm moral. Është edhe psikologjik

E kam parë në terapinë me njerëz që kanë qenë pjesë e sistemit: nën lëkurën e një jete “të suksesshme”, ka shpesh turp të pashprehur, fëmijëri të mohuar, zemërim të pazbuluar, dhe një vetmi që as paratë, as pushteti nuk e shërojnë.
Sepse njeriu që korrupton veten, nuk i beson më askujt. As vetes!!! Çdo marrëdhënie bëhet pazar. Çdo ndjenjë bëhet kalkulim dhe çdo ideal një kujtim naiv i rinisë.

E megjithatë…

Nuk është e pashmangshme. Njeriu mund të qëndrojë. Mund të thotë jo. Por për këtë, duhet një ushtrim i përditshëm i ndershmërisë me veten. Duhet të pranosh boshllëqet e tua pa i mbushur me fasada. Të jetosh jo për atë që të sjell leverdi, por për atë që të ruan njerëzinë.

Kam parë njerëz që kanë qëndruar. Edhe pse i kanë përçmuar, tallur, ndëshkuar. Ata janë të rrallë. Por janë të domosdoshëm. Sepse pa njerëz të tillë, një shoqëri nuk ka shpresë.

Korrupsioni nuk fillon me para. Fillon me një zgjedhje të brendshme për të mos u përballur me veten.
Dhe ndershmëria nuk është cilësi. Është një vendim i përditshëm për të mos e sh*tur shpirtin për një vend në tryezën e “të fortëve”.

Address

Tirana

Website

Alerts

Be the first to know and let us send you an email when Cofficee posts news and promotions. Your email address will not be used for any other purpose, and you can unsubscribe at any time.

Share