13/06/2019
For english please scroll down
շարքում ուզում ենք ներկայացնել այն նախագծերը, որոնք գրավում են իրենց նորարարությամբ և բարձր պրոֆեսիոնալիզմով:
Բնակարանի վերակառուցման նախագիծ Բարսելոնայում՝ ճարտապետ՝
Տեքստը կազմված է նախագծի հեղինակների կողմից:
Իրապես մարտահրավեր է գտնել գոյություն ունեցողի և առաջարկվող նորի միջև հավասարակշռությունը: Վերարժևորել և վերականգնել բացառիկ բնակարանի առանձնահատկությունները և միաժամանակ ազատվել բոլոր այն էլեմենտներից, որոնք խաթարում են տարածության ընկալումը: Տարածությունը պետք է լինի պարզ և ազատ:
Ներկայացվող նախագծով ընդլայնվել է կենտրոնական միջանցիկ հատվածը, բազմաթիվ դռների ու բացվածքների միջոցով, միաձուլելով նոր ներկառուցված պահարանի շուրջ գտնվող տարածքը: Նման կենտրոնական էլեմենտը օգտագործվել է իբրև բաժանիչ՝ բնակարանի ընդհանուր և անձնական հատվածների տարանջատման համար: Միաժամանակ, ծառայելով իբրև տարուղանակ պահարան այն կազմակերպում և ընդլայնում է բնակարանի երեք տարբեր հատվածները:
Նախագխով վերականգնվել են օրիգինալ մոդերնիստական խճանկարային հատակը և գիպսային քանդակազարդերով բարձր առաստաղները: Հատակի խճանկարները շրջանակի մեջ են առնվել կաղնու մանրահատակով, ինչի շնորհիվ դրանք հատակին փռված գորգի տպավորություն են թողնում: Կենտրոնում ներկառուցված պահարանը նույնպես պատրաստված է կաղնու բնական փայտից և կարծես խճանկարը շրջանակող մանրահատակի ուղղաձիգ շարունակությունն է: Նախագծային բոլոր լուծումները նպատակ ունեն ակտիվացնել այս կենտրոնական հատվածին հարակից տարածքը, նրան հաղորդելով ֆունկցիոնալություն և գործնականություն: Կարևորը այստեղ կենցաղային տարրերի եւ բնակարանի պատերի միջեւ ստեղծված դատարկ տարածությունն է:
Կենտրոնում տեղադրված պահարանի բարձրությունը հասնում է 234 սմ-ի, ընդունելով այն իբրև մարդկային, տան չափերին համապատասխանող մասշտաբային միավոր, որը լավագույնս համապատասխանում է 19-րդ դարին բնորոշ մոնումենտալ բարձր առաստաղներին: Այսպիսով թույլ տալով, որ լույսը ներթափանցի պահարանի վերնամասից դեպի միջանցիկ հատված:
Այսպիսով տարածքը ծալվում է, սեղմվում, բացվում և ընդլայնվում՝ հետևելով նախագծի մտահղացմանը:
Ճիշտ այնպես, ինչպես կենտրոնական կտորն է համախմբում բոլոր անհրաժեշտ առանձնասենյակները եւ պահեստային տարածքները, ներառյալ ծալվող մահճակալը, սպիտակեղենի պահոցները, չորանոցը եւ լվացքի մեքենան կամ սառնարանը, բարակ մետաղական հարթույթունը ուղղորդում է բոլոր դռներն ու բացվածքները: Փայտե կամ ապակու ռիթմիկ դռները, որպես կանոնավոր դռների կամ ցնցուղի էկրաններ, ինչպես նաեւ հագնվելու սենյակում գտնվող մեծ հայելին ուղղորդված են մետաղյա հարթկակով: Այսպիսով, միմյանցից հստակ տարանջատելով բնակարանի պահպանված հին հատվածներն ու նոր տարրերը: Այս մետաղյա հարթակի տակ են տեղակայված զուգարաններն ու լողասենյակները՝ միակ ներքին հարդարանքի կողքին, որն օգտագործվում է բնական լուսավորության եւ օդափոխության համար: Բնակարանի ընդհանուր օգտագործման և սպասարկման տարածությունների միջեւ անցումը միշտ էլ տեղի է ունենում մետաղի շեմի ներքո:
Բնակարանի պարագիծը ամբողջովին ազատ է, միջամտությունը կենտրոնացնելով մեկ եւ շարունակական ծավալի շուրջ, որը գործում է որպես ողնաշար: Հատուկ բջիջների գունավոր մոզաիկաներով, գիպսային փարթամ զարթաքանդակներով, սոճու փորագրված դռների եւ վիտրաժային պատուհանների համադրությունը ընդգծում են բնակարանների ճկուն եւ բազմաշերտ պամությունն ու ճարտարապետական բարձր արժեքը: Նման առանձնահատկությունը թույլ է տալիս օգտագործողին շարունակաբար հարմարեցնել բնակարանի բաժանումները ըստ կենսական պահանջի: Այսպիսով, տունը ներկայացվում է իբրև դատարկ կտավ, որտեղ հեշտությամբ կարելի է տեղադրել կահույք, գեղանկարներ, արվեստի գործեր, առարկաներ եւ ընտանեկան հուշեր, որոնք կուտակվում են կյանքի ընթացքում և այդ շարունակականությունը չի խաթարվում նոր նախագծով:
Սա օրինակելի մոդերն բնակարան է, որտեղ պատմության արժեքները վերականգնվել եւ հռչակվել են կենտրոնական տարրեր, միշտ համապատասխանելով բնակչի կարիքներին եւ թույլ տալով որ կյանքը զարգանա դրանց շուրջ: Նախագծի շնորհիվ բնակարանը ընկալվում է, որպես ցուցասրահ, որի հիմնական նպատակն է, լավագույնս հնարավորություն ստեղծել ցուցադրելու համար արվեստը` միեւնույն ժամանակ ապահովել բնակչի բոլոր պահանջների բավարարող հարմարավետ միջավայր:
Text description provided by the architects. The challenge is to find a balance between the existing and the new. Recover and revalue the features of the original apartment, while getting rid of any element that blots the vision and distresses the perception of space. The space must be wide and clear.
The project diffuses the central corridor, a typical Example feature with abundant doors and hallways, in order to merge the space around a new central piece of furniture. Such central element is used as a divider between public and private areas and develops along the length of the apartment. Simultaneously, it hosts the storage needs of the apartment whilst organizes and distributes the floor in three different areas.
The design recovers and uplifts both the original modernist mosaics and the high ceilings with gypsum moldings. The project frames all recovered mosaic with a natural oak tree parquet which resemble colorful carpets mounted on the pavement. The central furniture element, built with the same natural oak tree, rises from those frames as a great sculpture that contracts and fractures itself in order to fly over the mosaic and to achieve precise alignments with the parquet. All design solutions aim to activate the space contiguous to this central piece, furbishing it with functionalities and activity. Furniture as volume is no longer what counts. The empty space created between the furniture element and the walls of the apartment is now what matters.
The central furniture element reaches 234 cm. in height, which has been considered a domestic, intimate and human scale measure, best suited to the monumental ceiling heights of the nineteenth century. Thus, light is allowed to flow between rooms above the central volume. It is right in this moment, between ceiling and floor, that the true key of the project appears: a subtle black metal plate crowns the oak volume and generates a new distribution of spaces apart from the pre-established by rhythm of rugs and frames.
In this way, the space folds, compresses, opens and expands following the demands of the project. Resorting to doors is no longer necessary as the metal plate and wood volume offer walls, and their game of levels and breaks enables the user to perceive and understand the three different areas of the apartment. The transfer between public areas, rooms or service spaces always occurs through a metal threshold. Equally, toilets and showers are located under the metal plate, next to the only interior courtyard that is used for natural illumination and ventilation.
The perimeter of the apartment is completely free by concentrating the intervention in one single and continuous volume that works as a spine. The juxtaposition of regular cells with of colorful mosaics, gypsum moldings and lush, pine carved doors and stained glass windows is precisely the flexible and polyvalent value of Example flats. Such feature allows the user to continuously adapt the distribution of the flat in response to lifestyle requirement. Thus, the house is offered as a blank canvas in which to easily arrange furniture, paintings, art pieces, objects and family mementos cumulated during a lifetime without feeling inhibited or restricted by the new project.
This is a modernist flat in Example where original values are recovered and acclaimed through a new central furniture element, which must be as singular, surprising and innovative as it is discrete, flexible and respectful, always responding to the needs of the user and favoring the life that will develop around it. Consequently, the project is best understood as an art gallery whose main objective is to offer the best possible frame to exhibit art whilst at the same time providing an optimal experience for its users.
