21/04/2022
Kenneth Van den Berghe: “Als zelfstandige elektricien raken mijn vacatures al een tijdje moeilijk ingevuld. Er stromen te weinig starters door en ook de grote bedrijven vissen in dezelfde, kleine poel. Lesgeven aan de zevende jaars zie ik als een kans. Misschien zitten mijn werknemers van morgen tussen die gasten. Op woensdag- en donderochtend sta ik in 7 Industriële Elektriciteit in Sint-Laurens te Zelzate. Niet ver van mijn deur, dat was een voorwaarde. Die lesuren zijn een stevige tijdsinvestering. Ik doe ze bovenop mijn job, want ik wil geen klanten verliezen. Dus draai ik ‘s avonds vaak nog wat uurtjes extra.”
Smelten voor smeekbede
“Uitdagingen, ik heb ze altijd al nodig gehad. Stilstaan is achteruitgaan. Maar heel eerlijk: onderwijs stond niet op mijn bucketlist. Tot Syntra Sint-Niklaas vorig jaar plots belde om de laatste weken van het schooljaar over te nemen van een afwezige docent. Ze zaten met de handen in het haar. Ik smolt voor hun smeekbede: ‘Onze cursisten studeren bijna af. In die cruciale periode mogen ze niet zonder leraar vallen’.”
“Ik stapte een nieuwe wereld binnen en was er graag. Toen onze sectorverantwoordelijke voor elektrotechniek VOLTA duale leraren voor het secundair zocht, leek dat een logische vervolgstap. Ik tekende in en kreeg voorbereidende snel-sessie aan de Arteveldehogeschool. Hoe steek je een les in elkaar, hoe begeleid je tieners? Broodnodig, want ik had nul ervaring in onderwijs. Gelukkig sta ik er op school niet alleen voor: een mentor loopt geregeld mijn vaklokaal binnen en staat me met raad en daad bij.”
Eigen baas
“Niets fijner dan met de leerlingen zekeringskasten te bedraden. Maar soms knettert het ook in theorielessen. Onlangs nog: om de zenuwen voor hun gip-presentatie te dimmen, oefenden we 1-op-1. Ik gaf tips, stelde wat extra vragen. Dat hielp. Op de presentatie kregen ze krek dezelfde vragen van de elektriciens in de jury. 15 jaar praktijkervaring maakt me geen topleraar, maar ik heb zeker iets te vertellen. Of ik meteen mijn eigen baas werd, willen leerlingen bijvoorbeeld weten. Dan vertel ik dat ik eerst wat warm liep bij een werkgever en die bagage nodig had om een eigen zaak te starten. Dat snappen ze. Het is de route die ze voor zichzelf ook zien.”
“Ook in mijn bedrijf begeleid ik jonge mensen, zoals starters, stagiairs of duale leerlingen. Ik haalde daarvoor een diploma als mentor. Maar voor de klas staan, vult pas echt mijn gereedschapskist aan coachingstechnieken. Ik leer hoe tieners echt denken, wat ze belangrijk vinden, met welke feedback je ze motiveert. Een stagiair die pas 1 minuut voor werktijd opduikt? Vreemd, vond ik dat. Nu veel minder: eigenlijk zegt het niets over hoe goed je werkt en hoe groot je wil om bij te leren is.”
Respect voor leraren
“Leraren elektriciteit zijn niet dik gezaaid. De school is blij dat ik dit jaar die uren invul. Ben ik een blijver in onderwijs? Eerder een passant, vermoed ik. Maar het is zeker een keuze die ik me nooit zal beklagen. En die mijn respect voor leraren doet toenemen. Als zelfstandige elektricien moet ik hard werken. Maar leraren doen dat ook. Al die voorbereidingen, mails, oudercontacten en verbeterwerk. Relaxte job met weinig uren? Ik dacht het niet.”
Wat zeggen technisch directeur Eric Van Gucht en domeinverantwoordelijke Anja Vaesen?
“Leraren elektriciteit zijn al jaren gegeerd goed. Vandaag nog meer: zonder Kenneth zaten de zevende jaars in de studie. In praktische opleidingen is de band met de nijverheid belangrijk. Die versterken we via gip-proeven en stages, maar ook met leraren die deels in de praktijk staan. Zo blijven onze leerlingen en collega’s mee met de allernieuwste evoluties. En als een duale leraar een leerling aanspreekt op gedrag: ‘Een werknemer die 3 minuten te laat komt op de werf, daar reageer ik dan op’, komt dat soms een tikkeltje sterker binnen.”
Voor wie het volledige artikel wil lezen (bron):
https://www.veranderwijs.nu/verhaal/duale-leraar-deeltijds-van-het-bedrijf-naar-de-klas
Foto's: Tine Schoemaker
