31/05/2026
Mijn nieuwe schilderij is af 🤗 een zelfportret, althans zoiets dan 😜💕
Spiegelbeeld 🪞✨
Een lange periode in mijn leven was ik zoekende. Als een jong hertje in een donker woud. De grijze rook wilde de lucht niet klaren. Toch was er altijd liefde om mij heen, zacht aanwezig. Verder weg dan thuis.
Ik geloofde dat hard werken en doorgaan mij verder zouden brengen. Ik wilde groeien naar iets sterkers, iets beschermends. Dus bleef ik bewegen, steeds vooruit.
Langzaam kwam er weer vertrouwen. Ik voelde de kracht in mij, maar doorgaan bleef vertrouwd. Rust nemen voelde ongemakkelijk. Ik wilde het graag goed doen, voor iedereen, maar vergat te luisteren naar wat ik zelf nodig had.
Tot ik in de spiegel keek…en mijn glimlach mij half ontglipte. Mijn energie verdween. Waar is die wolf in mij?
Lange tijd dacht ik dat ik een wolf moest worden om sterk te zijn. Onverschrokken, waakzaam en altijd klaar om door te gaan. Maar kijkend in de spiegel zag ik dat het hertje in mij nooit zou verdwijnen.
Juist in haar zachtheid ligt mijn kracht. Niet in vechten, maar in vertrouwen. Niet in verharden, maar in voelen. Niet in worden wie ik dacht te moeten zijn, maar in thuiskomen bij wie ik altijd al was.
Zoekend naar perfectie ontdekte ik dat perfectie vaak ontstaat uit de angst het niet goed te doen. Terwijl rust juist ruimte geeft. Ruimte om te ademen, te groeien en te transformeren.
Het moment dat ik mezelf terug ontmoet is nu. Stilstaan is geen falen, zachtheid is geen zwakte. Liefde ligt niet buiten mij, maar diep van binnen.
Door mijzelf rust te gunnen ontstaat er ruimte. Ruimte om te transformeren. De liefde blijft stromen, bloemen blijven zich openen, bruisend met nieuwe ideeën en mijn eigen vrijheid vind ik terug in mijn eigen spiegelbeeld.
Geschilderd op mdf met acrylverf 80x60cm
