19/03/2015
Oxe queremos facerlle un pequeno recordamento os fillos ó noso pai, D. Manuel Ares Gil (fallecido el 25 de diciembre de 2010). Queremoslle dar as gracias por inculcarnos os valores que nos inculcou sempre (humildad, respecto, educación... entre outras), pasan os anos pero para nós sigue nos nosos corazóns, e sempre está presente. Botamolo moito de menos cada día que pasa creo que ainda o botamos máis de menos tanto nós (os fillos) como a nosa nai.
Sabemos que moitos teñen os seus pais, para poderlle regalar algo ou simplemente darlle cariño que creemos que é o máis importante, nós simplemente lle podemos facer aquí un pequeno homenaxe ou como lle queiramos chamar, e levarlle unas rosas o panteón e chorar alí pola sua partida.
Decimos sempre, que pesados son os pais, (como irmans ou os avós), nós posiblemente eramos os primeiros en decilo cando él nós quería dar bicos a todas horas, ou abrazos.... pero eses detalles son os que máis se botan de menos xunto cos consellos que nos daba. Asique, todos aqueles que teñades pais, deixade que vos dean bicos, abrazos... todo! porque o día de mañá é o que máis se bota de menos.
Gracias papá por guiarnos sempre polo bo camino, por botarnos as broncas cando non o facíamos ben, e que a dia de oxe esas broncas servironnos, para non o volver a facer mal. Gracias por cuidarnos, por estar sempre pendente de nós, dos nosos estudios, de enseñarnos como realmente é a vida e como hai que ir camiñando por ela. Porque oxe, somos quenes somos gracias a ti papá, e xunto con mamá Dña. Mª Esther Díaz Couto.
Sentimos orgullo, de ter un pai como o que temos, de que a xente nos pregunten e nos digan eres fillo/a de Manolo da Illa ou do Ferreiro de Esmerode, ou de Manuel Ares e sempre podemos decir con gran orgullo que SÍ, QUE SOMOS TEUS FILLOS. porque nos sentimos orgullosos de ti. E non só nós nos acordamos, deixastes tamén huella na xente, na xente que tamén nos acompañou o dia da tua partida e nos siguen acompañando, os familiares, os teus amigos, veciños, os clientes, a xente que te coñecía.... e para nós enchenos de satisfacción e orgullo saber o boa persoa que eras, tan noble e humilde (valores como o que nos inculcastes dende cativos), un gran home, e segues nos corazóns de non sólo nós, senon de moita xente que se acordan de ti con gran agarimo!!
Non sólo nós te extrañamos, tamen o fai mamá, seguramente a que lle fas máis falta, porque cada un de nós vai crecendo e collendo o seu camiño xunto con outras persoas, pero a ela faltalle o compañeiro de viaxe tamén, e ainda que nós esteamos con ela, sabemos que te necesita tamen e moito.
FELIZ DIA DO PAI, PAPÁ!! GRACIAS POR SER O MELLOR PAI DO MUNDO!! QUEREMOSTE E SEMPRE ESTARÁS PASEN OS ANOS QUE PASEN CON NÓS!!
