ΤΟ ΦΡΑΓΚΟΣΥΚΟ:
Το φραγκόσυκο (Opuntia ficus indica) είναι ένα οπωροφόρο δέντρο που έχει χρησιμοποιηθεί για αιώνες από φυλές του Μεξικού για θεραπεία πολλών ασθενειών. Στην άγρια φύση ευδοκιμεί σε πολλές περιοχές, ενώ σήμερα καλλιεργείται σε πολλές Ευρωπαϊκές χώρες για εμπορικούς σκοπούς.
Είναι φυτό χυμώδες, δέντρο που φτάνει τα 3 - 5 μέτρα ύψος. Αποτελείται από cladodes πεπλατυσμένα με σχήμα οβάλ
, μήκος 30-40 cm. Πλάτος 15-25 cm και πάχος 1.5-3.0 cm. Το ριζικό σύστημα είναι ρηχό και δεν υπερβαίνει τα 30 cm σε βάθος ,ενώ φτάνει σε αρκετό μήκος. Ο καρπός είναι σαρκώδης με πολλούς σπόρους, του οποίου το βάρος μπορεί να κυμαίνεται από 80-250 γραμ. Το χρώμα είναι διαφορετικό ανάλογα την ποικιλία.
Μπορεί ανάλογα το κλίμα της κάθε περιοχής να εγκλιματίζετε ,προσαρμόζοντας την κηρώδη επιδερμίδα που το περιβάλει . Τον πρώτο χρόνο ανάπτυξης μπορεί να αντέξει -5 μέχρι - 10 βαθμούς κελσίου . Το φυτό είναι ευπροσάρμοστο σε διαφορετικές συνθήκες εδάφους. Τα κατάλληλα εδάφη για καλλιέργεια είναι τα ελαφρά και τα χονδροειδή χωρίς υπεράρδρευση. Το ύψος και ο τόπος που προτείνεται είναι 0 έως 1.000 μέτρα από την επιφάνεια της θάλασσας.
Θεωρείται ένα φυτό πρωτοπόρος, καθώς βελτιώνει την ποιότητα των φτωχών εδαφών, που άλλα είδη δεν μπορούν να επιβιώσουν και πραγματοποιείται μια δράση που είναι καθαρά σωματική, σκίαση του εδάφους και στη συνέχεια μείωση της θερμοκρασίας δηλ. μείωση της ταχύτητας της αποσύνθεσης της οργανικής ύλης.
ΙΣΤΟΡΙΑ-ΟΝΟΜΑΣΙΑ:
Η προέλευση του φραγκόσυκου είναι από το Μεξικό. Η επιστημονική του ονομασία είναι "Opuntia Ficus Indica" ήρθε στην Μεσόγειο από Ισπανούς θαλασσοπόρους. Είναι ένα φυτό Succulent της οικογενείας Cactaceae το φραγκόσυκο έφτασε στην Ευρώπη γύρο το 1493,η πρώτη λεπτομερής περιγραφή το 1535 απ' τον Ισπανό Conzalo Fernandez de Oviedo Valdes.
Το επιστημονικό όνομα είναι Opuntia έτσι το ονόμασε ο Λιναίος. Ο Πλίνιος και ο Θεόφραστος, κάνουν λόγο για ένα δέντρο παραπλήσιο με την "Ινδική Συκή" που βγάζει ρίζες από τα φύλλα και είχε μεγάλα σύκα(φραγκόσυκα) βρισκόταν στην Οπούντια Λοκρίδα, Οπούς=Πόλη των Σύκων. Στην αρχαιότητα ήταν η περιοχή της σημερινής Αταλάντης.
Το φραγκόσυκο χρησιμοποιήθηκε ως πυτιά στην τυροκομία. Η τεχνική αυτή αναφέρθηκε στην Ιλιάδα και αργότερα από τον Αριστοτέλη. Χρησιμοποιήθηκε μέχρι το 1.800 μ.Χ. Είχε γίνει αναφορά σε αρκετά γεωργικά βιβλία από τους αρχαίους Έλληνες και τους Ρωμαίους.
