In mijn vak heb ik te maken met mensen. De kennismaking is dus een belangrijke fase. Zodra je kennismaakt – vaak bij mensen thuis – doe je allerlei indrukken op. Je luistert naar het pand, zijn oorsprong en functies. Je achterhaalt de smaak, leefstijl en hobby’s van de bewoners. Je ziet welke kleuren ze waarderen, hoe ze omgaan met de daglichttoetreding en de verlichting. Als er sprake is van een
open communicatie verloopt de samenwerking vaak uitermate prettig. Beide partijen, opdrachtgever en ontwerper, genieten dan van elkaars toegevoegde waarde. Een plezierige samenwerking is vruchtbaar en leidt eerder tot een goed resultaat: een woning die optimaal de identiteit van de opdrachtgever weerspiegelt. Het gaat erom dat de opdrachtgevers zelf lekker in hun huis wonen, er gelukkig zijn. In het ruimtelijk ontwerp is functionaliteit voor mij het allerbelangrijkst. Als iets niet functioneel is, zal ik niet gauw ertoe besluiten. Een eetkamerstoel die niet lekker zit, schaf ik niet aan. Een gordijn waardoor je ’s avonds naar binnen kunt kijken, hang ik niet op. De trend om tegenwoordig overal buitenverlichting op te hangen, ervaar ik als doorgeslagen functionalisme. Je gaat toch op een zomeravond buiten zitten om de stilte en duisternis te ervaren? Een huis beschouw ik niet als voltooid bij oplevering, maar wanneer de bewoners hun persoonlijke bezittingen een plek hebben gegeven.
