29/04/2026
Ha,daar zijn we weer eens,en met een reden,want het is dit jaar 90 jaar geleden dat twee Stuivenbergse broers,vader Isaac en ome Gerrit,naar dit stukje kwamen om hun tuinderswerkzaamheden/leven te beginnen.Ome Gerrit bewerkte het noordelijke stuk grond,en vader het zuidelijke stuk,en de boomgaard in het westen van de tuin.En alhoewel de schrijver/tikker dezes toen nog ver uit zicht verbleef,zijn er toch enige verhalen ,ooit verteld,blijven hangen onder dit ouder wordende afdakje.De schuur op deze foto,het is haast niet voor te stellen,was het overblijfsel van de oudste kas op de tuin,en stond ongeveer waar nu de huisnummers Vierzinnen 3,5,en 7 zijn.In 1942/3 is de vergunning daar voor afgegeven en in 1944 werden er gewassen verbouwd.De geschiedenis van onze tuin,is in vergelijking met boerderijen rondom,van korte duur geweest,maar er hebben zich in deze korte tijd,verbazend veel ontwikkelingen en veranderingen voorgedaan.Wat ooit de boomgaard was,is later tuinderij geworden,bloemenkwekerij geweest een aantal jaren,en later veranderd in een groene heerlijkheid,wachtend op de morgen,wachtend op de morgen.Stuivenbergen kwamen en gingen,zo gaan nu eenmaal de Aardse dingen.Wat blijft zijn vele herinneringen ,en vele geschoten plaatjes.Deze schuur was tot 1975 verworden tot een krot,maar in gedachten zie ik onze vader,Isaac Stuivenberg,trots en verwachtingsvol uitkijken naar zijn eerste opstaande kas,dromend van een groen rijk tuindersleven.Weliswaar kwam ik tien jaar later pas om het hoekje kijken,maar o o,wat was ik net zo blij en trots als vader toen,want het eindjuweel was in 2012 gereed gekomen,Zeven jaar mochten we daar in jubelende vreugde mensen ontvangen en de beste kwaliteit tuinplanten aan bieden,precies zoals vader altijd voor ogen heeft gehad.Helaas was het van korte duur,34 huizen staan er nou op het terrein waar vader en ome Gerrit ooit begonnen aan hun groene droom.
