06/11/2025
WEER VERLIEFD OP JE HUIS.
Het moest een keer gebeuren.
Het verrassing interieur werd met de grond gelijk gemaakt.
De zogenaamde woonprogramma’s op televisie: bewoners worden weggestuurd, er wordt wat gepraat over wensen en een moodboard, en vervolgens gaat de inrichting volledig op de schop.
Huis wordt volgestouwd met producten van sponsors, terwijl de bewoners zelf vaak nog meebetalen aan de verbouwing.
Wat mij telkens verbaast, is hoe makkelijk mensen zich overgeven aan zoiets persoonlijks als hun eigen woongenot— zonder echt overleg, zonder tekeningen, zonder overleg, zonder echt gesprek.
Laat ik eerlijk zijn: deze programma’s hebben ons vak wel degelijk onder de aandacht gebracht bij een groot publiek. Maar op een manier die, naar mijn mening, ver afstaat van hoe wij als interieurarchitecten werkelijk werken.
Al meer dan dertig jaar werk ik als interieurarchitect, betrokken bij grote én kleine projecten. Nooit heb ik een opdracht aangenomen met het verzoek: “Hier is een zak geld, maak er wat van.” Dat past niet bij mij.
Voor mij ligt de uitdaging juist in het samen met de opdrachtgever creëren van een interieur dat we sámen naar een hoger niveau tillen. Het is helemaal niet spannend om “weer een Ben van Duin-huis” te maken zonder eigen inbreng van de bewoners.
Een interieur ontstaat in samenwerking. Het is een proces van luisteren, schetsen, afwegen en samen keuzes maken. Je leert hoe mensen leven, hoe ze zich door hun ruimte bewegen, waar ze rust vinden of juist energie. Uit meerdere ideeën groeit dan een plan dat klopt — visueel, praktisch én gevoelsmatig.
Wanneer komt er een woonprogramma waarbij eigenaren van een woning als volwassen personen mee genomen worden in het ontwerp en uitvoeringstraject
Want dan kun je niet alleen weer verliefd worden op je huis maar ook trots zijn dat je dit zelf gerealiseerd hebt.