Wieża Marata Dakunina

13/09/2021

25/09/2020

Dzisiaj trochę rozrywkowo, czerwiec – a wraz z nim kluczowe w tym roku wpisy, za pasem. Postaram się wypełnić ten czas czymś z jednej strony lżejszym, z drugiej – wcale nie banalnym. Choćby dlatego, że poniższe – oraz dokończenie w następnych odcinkach – analizy są całkowicie or...

02/10/2019

Jednak ten obraz nie jest na sprzedaż: A to dlatego, że wyciągnąłem wreszcie, w Końcu, w Ostatnich Dniach, z niego – tego Jedynego Jeźdźca – którego wcześniej – w samym środku & #8…

21/06/2019

Wróciłem 3 dni temu z Wiednia. A gdy Lwa nie ma,.. pod blokiem mi znak grass-crop-circle wymalowano .. Będę jeszcze o tym pisał.. niedługo…   20…21..22… a wcześniej: 13 czerwca 2019 a wcześniej: 15 lipca 2016  a wcześniej?   Byłem w Egipcie. Ale tylko przejazdem do Jeruzalemu.  B...

06/02/2019

"Ne postoji dovoljno mudrosti, iskustava – ni jedne jebene stvari. Nema Svetog Grala, nema konačnog Satorija, nema rešenja. Samo konflikt. Jedina stvar koja može rešiti konflikt je ljubav, onakva kakvu sam osećao prema Fleču, R***i, Spuneru i Kaliko. Čista ljubav. Ono što osećam prema svojim bivšim i sadašnjim mačkama". – bile su poslednje reči koje je, tri dana pred smrt, u svom dnevniku zapisao veliki Vilijam Barouz.

Kao veliki i istinski Mačkoljubac, Barouz je vrlo temeljno vodio dnevnik o svim mačkama koje su prošle kroz njegov život (u jednom trenutku ih je, istovremeno, bilo 13), bio je godinama pretplaćen na časopis za mačke "Cat Fancy", a svojim prijateljima je često, naširoko i nadugačko, sa puno divljenja prepričavao svoje doživljaje sa mačkama i svoja, uzvišena zapažanja o njima.

Poslednje godine života, Vilijam Barouz je proveo u Lorensu (Kanzas) u društvu svojih brojnih mačaka (Džindžer, Džejn, Fleča, Vimpi, R***i, Eda, Spunera i Kaliko) o čemu je, naširoko, pisao u knjizi "Mačka u meni" (The Cat Inside, 1986).