18/05/2026
Czy można projektować inaczej?
Po spotkaniu ze studentami architektury na Politechnice Poznańskiej mam w sobie dużo nadziei.
Bo kiedy młodzi architekci pytają o zdrowe materiały, mikroklimat wnętrz, paroprzepuszczalność, wpływ wykończenia ścian na człowieka i odpowiedzialność projektową — to znaczy, że zmiana już się dzieje 🤎.
Nie zawsze jednak system edukacji daje im wystarczająco dużo przestrzeni na taką wiedzę, nad czym ubolewam. Program studiów jest szeroki, wymagający, często mocno techniczny i formalny. A przecież decyzje materiałowe to nie tylko estetyka, cena i dostępność. To także wpływ na zdrowie użytkowników, komfort życia, trwałość budynków i środowisko.
Dlatego tak ważne są Koła Naukowe, wykładowcy-mentorzy i wszystkie oddolne inicjatywy, które pozwalają studentom szukać dalej. Zadawać trudniejsze pytania. Dotykać materiałów. Sprawdzać, jak działają. Rozumieć, że ściana nie jest tylko powierzchnią do wykończenia, ale aktywną warstwą wnętrza.
Mój wykład dotyczył tynków glinianych — materiału, który projektuje razem z architektem. Materiału naturalnego, ale bardzo współczesnego. Takiego, który wymaga zrozumienia podłoża, wilgotności, detalu, światła, procesu aplikacji i późniejszego użytkowania.
Rozmawialiśmy o tym, że materiał to ważna decyzja projektowa. I że zdrowe mieszkanie nie zaczyna się od dekoracji, ale od świadomego wyboru warstw, które będą nam towarzyszyć przez lata.
Dziękuję studentom za ciekawość, zaangażowanie i bardzo dobre pytania. Dziękuję Koło Naukowe Studentów Architektury za zaproszenie i organizację, a wykładowcom, którzy wspierają takie inicjatywy — za otwartość i budowanie przestrzeni do realnej rozmowy o przyszłości architektury.
Jeśli młodzi projektanci mają w sobie taką uważność, a obok nich są mentorzy i firmy gotowe dzielić się wiedzą, to naprawdę jest światło w tunelu 🤎.
Bo zmiana w architekturze zaczyna się właśnie od edukacji. I od pytań, które ktoś ma odwagę zadać.
