24/03/2026
Otrzymaliśmy wyróżnienie w konkursie na opracowanie nowej siedziby Filharmonii im. K. Szymanowskiego w Krakowie!
Nowy budynek filharmonii rodzi się z idei wzajemnego obserwowania się dwóch wielkich widowisk: miasta i muzyki. Miasto, bogate w historię i symbolikę, oferuje pierwszy spektakl - panoramę, w której Wawel, wyniesiony ponad dachy Krakowa, pełni rolę odwiecznej dominanty. Drugie widowisko tworzą sale: sala filharmoniczna, sala kameralna oraz sale prób, czyli przestrzenie, gdzie muzyka zaczyna nabierać kształtu. Architektura sprawia, że wzajemne obserwowanie się tych dwóch światów staje się częścią doświadczenia przestrzeni: miasto zagląda do wnętrza, a wnętrze otwiera się ku miastu.
Nowa filharmonia nie ignoruje chaotycznej różnorodności otaczającej ją przestrzeni. Przeciwnie, czerpie z niej inspiracje i odpowiada na nią własnym porządkiem. Zamiast jednej zwartej bryły powstaje mozaika kilku form, połączonych krajobrazowym kopcem. Część z główną salą koncertową wpisuje się w linię Alei Pokoju, zachowując szacunek dla jej kierunku. Północna część z salami prób podporządkowuje się osi wschód–zachód, tam gdzie zabudowa tworzy spokojny, powtarzalny rytm. Pomiędzy tymi dwoma porządkami wyrasta kubatura, skierowana wprost ku centrum i ku Wawelowi, zachowując kąt, który staje się geometrią pośredniczącą, poetycką równowagą między dwoma światami. Wszystkie kubatury zostały skierowane wyższą elewacją
w kierunku miastu, tworząc lunety z punktami widokowymi.
Trzy bryły sal, dotąd wyraźnie obecne w przestrzeni, zanurzone zostają w ziemi, jakby muzyka znalazła dla nich naturalne schronienie pod powierzchnią miasta. Kopiec scala całość w jedną formę i staje się nowym fragmentem pejzażu. Pod jego masywem rozlewa się przestrzeń foyer, szeroka, płynna, niemal podziemna dolina, w której spotykają się drogi prowadzące do poszczególnych sal. Od strony miasta wyrastają z niego szerokie schody, prowadzące na punkt widokowy, z którego otwiera się panorama Wawelu oddając hołd najstarszej sylwecie Krakowa. Z drugiej strony zbocze rozpuszcza się w krajobrazie, a miękkie ścieżki wiją się po jego powierzchni, pozwalając powoli wspinać się ku górze.
Funkcjonalny układ budynku opiera się na trzech wyraźnych bryłach, z których każda odpowiada odmiennemu rytmowi użytkowania. W centrum każdej z nich znajduje się jej serce – przestrzeń nadająca ton całej strukturze. To wokół niej organizują się pozostałe funkcje, skupiając użytkowników niczym układ ciał krążących wokół własnego centrum grawitacji. Każda z frontowych elewacji staje się zarazem elewacją foyer – przejrzystą, otwartą, zapraszającą do wnętrza.
Skład autorski:
Zbigniew Pszczulny, Mariusz Rutz, Piotr Bury, Sebastian Kawalec, Piotr Słomianowski, Natalia Trabelsi
Opracowanie w zakresie akustyki: ARUP International Projects Limited
Opracowanie w zakresie architektury krajobrazu: RS Architektura Krajobrazu sp. z o.o
