23/12/2024
W piątek zostały ogłoszone wyniki konkursu na przebudowę i rozbudowę Muzeum Architektury we Wrocławiu, w którym otrzymaliśmy druga nagrodę. Jest nam bardzo miło, szczególnie jako wrocławianom, że nasza praca nie przeszła bez echa i doceniono nasz głos i propozycje. Pod wpisem znajduje się krótki opis naszych założeń.
Wielkie uznanie dla całego zespołów jurorów pod przewodnictwem Macieja Miłobędzkiego za wysiłek włożony w niełatwe zadanie oceny tak złożonego projektu oraz gratulacje dla Michał Duda z MA, SARP Wrocław i całego Zespołu, który podjął się olbrzymiego wysiłku przygotowania i przeprowadzenia konkursu.
Szczerze gratulujemy wszystkim wyróżnionym a przede wszystkim zwycięzcom – Michałowi Sikorskiemu z zespołem - życzymy Wam powodzenia podczas pracy nad projektem i realizacją. Wierzymy że przy tak świadomym i życzliwym inwestorze praca będzie trudną ale pasjonująca przygodą. Chcielibyśmy tym samym wyrazić nasze wsparcie w kwestii fali nieprzychylnych emocji z którą musicie się mierzyć.
***
Założenia projektowe:
Architektura.
Praca o tytule „’cegła’, ‘kamień’, ‘drewno’” na najbardziej podstawowym, sensualnym poziomie reinterpretuje tradycyjne materiały i techniki wprowadzając współczesne ich odpowiedniki: ceramiczne bloki poryzowane, żelbet i silikaty oraz drewno klejone.
Zespół bernardyński jako złożony wielowątkowy palimpsest otrzymuje nową, spójną warstwę architektoniczną w postaci modułowych i rekonfigurowalnych interwencji z drewna. Stanowi to gest względem historycznej tkanki zespołu gdzie unikaliśmy inwazyjnych interwencji otwierając, odsłaniając i odciążając historyczną strukturę założenia.
Budynek magazynowo archiwalny, w którym warunki określają de facto konieczność(!) stosowania betonu, otrzymuje wewnętrzną strukturę żelbetową, która w części nadziemnej jest ażurowa i również rekonfigurowalna. Budynek okala gruby jednowarstwowy mur z pustaków ceramicznych wykończony chropowatym, cyklinowym tynkiem – charakterystycznym elementem naszego regionu kulturowego i naszego miasta, który szlachetnie się patynuje i stanowi naturalną podporę pnączy, (przy woli Użytkowników, mogłyby w przyszłości wspinać się na elewacje, łącząc z zielonym dachem)
Poza architektoniczną reinterpretacją, ważnym aspektem w naszym wyborach projektowych były kwestie środowiskowe i ekologiczne. Drewno klejone i cienkościenne poryzowane pustaki ceramiczne to materiały o wielokrotnie niższym śladzie węglowym niż żelbet, czy wełna mineralna. Modułowe struktury stanowią klocki do wtórnego wykorzystania; ażurowa konstrukcja z żelbetu, ograniczająca jego zastosowanie do minimum, pozwala na elastyczną rekonfigurację bez inwazyjnych interwencji.
Dla zewnętrznego tynku założono wykorzystanie, jako ukrytego spolium, kruszywa z gruzu ceglanego lezącego w warstwie gruntu na działce.
Wystawa i zbiory.
Dla wystaw i zbiorów stworzono modularne i rekonfigurowalne struktury, które pozwoliłyby sprawnie i elastycznie, bez uszczerbku dla koncepcji je kształtować: czy to na etapie projektowym – wraz z zespołem kuratorskim wystaw, czy na etapie użytkowym - dostosowując jest do potrzeb i nowych wyzwań.
Jako atraktor dla gości muzeum ulokowaliśmy magazyn studialny z dużymi witrynami w eksponowanym narożniku ulicy Bernardyńskiej i Alei Słowackiego.
Wystawy zewnętrzne i lapidarium przewidzieliśmy pozostawić na przedpolu muzeum gdzie nowe elementy mogłyby być ulokowane na linii wzroku i co dla nas ważne, w zasięgu ręki („prosimy dotykać eksponaty!”).
Miasto.
Wrocław wciąż cierpi na niedostatek kompletnych urbanistycznie obszarów. Jesteśmy z całą mocą przekonani, że spójna urbanistyka, która zaczęła się kształtować wokół MA szczególnie ostatnio wraz z realizacją zespołu mieszkaniowego autorstwa pracowni MPP jest czymś o wiele większym i o wiele ważniejszym niż gest architektoniczny.
Stąd nasza decyzja o kształtowaniu budynku archiwum na przedpolu jako współczesnego gmachu , dokładającego cegiełkę do pączkującego w tym miejscu ładu. Stonowany rytm fasad i witryn komunikuje się z otoczeniem i przywraca rangę podupadłej i pogruchotanej al. Słowackiego która w naszej ocenie powinna w przyszłości wrócić do roli pięknej, zielonej promenady łączącej centrum z rejonem pl. Grunwaldzkiego.
Zespół autorski: Mikołaj Smoleński, Agnieszka Chrzanowska, Wojtek Chrzanowski, Grzegorz Kaczmarowski.
Współpraca przy projekcie: Aleksandra Galant, Aleksandra Śliwińska, Radosława Suchowiecka, Aleksander Chamielec, Patryk Kusz.
Architektura-murator
Architektura i Biznes
Archikonkurs
Towarzystwo Upiększania Miasta Wrocławia
