05/06/2024
วิวาห์ฟ้าผ่า คุณหญิงย่าจัดให้
ในวันนัดเจอกัน ไห่ถงได้แต่งงานกับคนแปลกหน้าในชั่วพริบตาเดียว
เธอคิดว่าหลังจากที่เธอได้แต่งงานกับเขาแล้วนั้น เธอควรจะใช้ชีวิตอย่างปกติสุข เฉกเช่นกับปุถุชนคนทั่วไป เธอไม่คิดเลยว่าสามีของเธอจะติดเธอหนักขนาดนี้
และสิ่งที่ทำให้เธอต้องประหลาดใจที่สุดก็คือ ทุกครั้งที่เธอต้องเผชิญกับสถานการณ์ที่ยากลำบากนั้น สามีของเธอก็มักจะเข้ามาช่วยเธอแก้ไขสถานการณ์นั้นๆ ได้อย่างง่ายดาย
เมื่อเธอถามกับสามีของเธอ เขาก็มักจะพูดกับเธอเสมอว่า เป็นเพราะโชคช่วย
แต่อยู่มาวันหนึ่ง ไห่ถงได้ดูรายการสัมภาษณ์เรื่องราวของชายคนหนึ่ง ที่ร่ำรวยที่สุดในก่วนเฉิงและมีสินทรัพย์มูลค่าหลายแสนล้าน และสิ่งที่น่าประหลาดใจก็คือ ผู้ชายมหาเศรษฐีคนนั้นมีใบหน้าละไม้คล้ายสามีของเธอทุกประการ เขาทำให้ภรรยาของเขาเสียใจแทบบ้า คนๆ นั้นคือภรรยาสุดที่รักของเขา!
-------------------------https://bit.ly/3HnUh3d
ตอนที่ 1
สภาพอากาศในก่วนเฉิงช่วงเดือนตุลาคม บรรยากาศที่นี่ยังคงร้อนระอุ ทั้งตอนเช้าและตอนเย็นผู้คนต่างสัมผัสได้ถึงอากาศอันหนาวเหน็บของช่วงฤดูใบไม้ร่วง
ไห่ถงตื่นแต่เช้าตรู่เพื่อทำอาหารให้คนในครอบครัว ครอบครัวของเธอมีกัน 3 คน เธอมีพี่สาว 1 คน พี่เขย 1 คน แล้วก็ไห่ถง ไห่ถงหยิบสมุดบัญชีและออกไปอย่างเงียบๆ
“ต่อจากนี้อะไรในบ้านต้องหารกันหมด ไม่ว่าจะเป็นค่าครองชีพ ผ่อนบ้าน ผ่อนรถยนต์ พวกเราทุกคนต้องหารกัน!น้องสาวของเธออยู่ในบ้านของเรา คุณต้องให้น้องสาวของคุณจ่ายครึ่งหนึ่ง ให้แค่เดือนละ 2,000 หยวนจะไปมีประโยชน์อะไรก่อน มันต่างกับการกินฟรีอยู่ฟรียังไง”
นี่คือสิ่งที่ไห่ถงได้ยินพี่เขยของเธอพูดในขณะที่ทั้งสองทะเลาะกันเมื่อคืนนี้
เธอต้องย้ายออกจากบ้านพี่สาวของเธอ
แต่เมื่อสร้างความมั่นใจให้แก่พี่สาวของเธอ คือเธอต้องแต่งงานเท่านั้น
เธออยากแต่งงานด้วยระยะเวลาอันสั้น แต่เธอยังไม่มีแฟน เธอจึงตัดสินใจยอมรับคำขอของคุณย่าจ้าน คุณย่าจ้านต้องการให้เธอแต่งงานกับหลานชายคนโตของเธอ เขาคนนั้นมีชื่อว่าจ้านอิ้น
20 นาทีต่อมา ไห่ถงได้ยินเสียงตะโกนที่คุ้นเคยดังขึ้นมา คนๆ นั้นก็คือคุณย่าจ้านนั่นเอง
“คุณย่าจ้าน”
ไห่ถงรีบเดินไปอย่างรวดเร็ว ทันใดนั้นเธอก็เห็นชายร่างสูงยืนข้างๆ คุณย่าจ้านนั้นต้องเป็นจ้านอิ้นแน่นอน ซึ่งเธอต้องจดทะเบียนสมรสกับเขา
เมื่อเขาเข้ามาใกล้เรื่อยๆ ไห่ถงก็เห็นรูปร่างของจ้านอิ้นชัดเจน เธออดไม่ได้ที่จะประหลาดใจ
คุณย่าจ้านเคยบอกว่าหลานชายคนโตของเธออายุ 30 ปีแล้ว เขาไม่มีแฟน ซึ่งนั่นก็เป็นเหตุผลที่ทำให้คนแก่เริ่มเกิดความกังวล
ไห่ถงคิดเสมอว่าเขาคนนั้นต้องขี้เหร่มากแน่นอน
แถมเธอเคยได้ยินมาว่าเขาเป็นผู้บริหารระดับสูงที่มีรายได้สูงอีกด้วย
แต่เมื่อเธอได้เจอหน้าเขา มันทำให้เธอเข้าใจแล้วว่า เธอได้เข้าใจผิดไป
เนื่องจากจ้านอิ้นมีใบหน้าที่หล่อมาก เขายืนอยู่ข้างคุณย่าจ้านด้วยใบหน้าที่มืดมน เขาถอนหายใจออกมาราวกับว่าไม่อยากอยู่ใกล้กับคนแปลกหน้า
สายตาของเธอเอียงไปมองรถยนต์คันสีดำยี่ห้อตงฟงที่จอดอยู่ไม่ไกล นั่นก็ไม่ใช่รถหรูอะไร ทำให้ไห่ถงรู้สึกว่าระยะห่างของเธอกับจ้านอิ้นนั้นไม่ห่างกันเกินไป
เธอกับเพื่อนๆ สมัยเรียนของเธอเปิดร้านหนังสือหน้าโรงเรียนก่วนเฉิง
ในช่วงเวลาว่าง เธอยังถักโคเชขายทางออนไลน์ ยอดขายของเธอก็ไม่เลว
หลังจากนั้น 1 เดือน รายได้ต่อเดือนของเธอก็อยู่ราวๆ 20,000 หยวน ในเมืองก่วนเฉิง คนที่มีรายได้ 20,000 ต่อเดือน ถือว่าอยู่ในหมู่ชนชั้นสูง แต่เธอต้องให้พี่สาวของเธอเดือนละ 5,000 หยวน
รายได้ของพี่เขยของไห่ถงนั้นไม่แน่นอน เขาให้พี่สาวของเธอเดือนละ 3,000 หยวน ยังเหลือค่าใช้จ่ายที่เหลืออีก 2,000 หยวน ที่ต้องใช้จ่าย
“ไห่ถง นี่คือหลานชายคนโตของฉัน จ้านอิ้น อายุ 30 แล้วยังไม่มีแฟนเลย ขอบใจมากนะที่เข้ามาช่วยชีวิตเขาไว้ นี่ก็รู้จักกันมาสามเดือนแล้ว เชื่อฉันสิว่าฉันไม่ขายหลานชายชั่วๆ ให้เธอแน่”
เมื่อจ้านอิ้นได้ยินคำอธิบายของคุณย่าของเขา เขาก็เหลือบมองไปที่ไห่ถงด้วยสายตาที่เย็นชา แต่เขาก็ไม่ได้พูดอะไรออกมาสักคำ
อาจเป็นเพราะ เขามักจะถูกย่าของเขาด่าอยู่บ่อยครั้ง ทำให้เขาเริ่มรู้แกว
ไห่ถงรู้ว่าคุณย่าจ้านมามีลูกชายอีกสามคน ลูกชายแต่ละคนของเธอมีลูกคนละสามคน ซึ่งเธอนั้นมีหลานทั้งหมด 9 คน แต่เธอไม่มีหลานสาวเลยสักคน นั่นเป็นเหตุผลที่ทำให้เธอปฏิบัติต่อไห่ถงเหมือนหลานสาวคนหนึ่ง
ใบหน้าของไห่ถงแดงเล็กน้อย เธอยื่นมือไปทางจ้านอิ้นและแนะนำตัวด้วยรอยยิ้ม : “สวัสดีค่ะคุณจ้าน ฉันชื่อไห่ถงนะคะ”
สายตาที่เฉียบคมมองไปที่จ้านอิ้นตั้งแต่หัวจรดเท้า หลังจากได้ฟังคำพูดของคุณย่าจ้าน เขาก็กระแอมออกมาเล็กน้อยและจับมือไห่ถง พร้อมกับพูดด้วยน้ำเสียงที่แผ่วเบาและเย็นชา : “ผมชื่อจ้านอิ้น”
หลังจากจับมือกันไว้ จ้านอิ้นก็ยกมือซ้ายมองดูนาฬิกาและพูดกับไห่ถงว่า “ผมยุ่งมาก รีบๆ จัดการเลยดีกว่า”
ไห่ถงพึมพำ
คุณย่าจ้านรีบพูดขึ้นทันทีว่า “พวกแกทั้งสองเข้าไปข้างในและจัดการกันได้แล้ว ย่าจะรออยู่ตรงนี้แหละ”
“คุณย่าขึ้นไปด้วยกันเถอะครับ ข้างนอกมันร้อน”
ขณะที่พูด จ้านอิ้นก็ช่วยคุณย่าลงจากรถ
ไห่ถงมองไปที่การกระทำของเขา เขาดูเชื่อคำพูดของคุณย่าจ้านทุกคำอย่างไม่ไตร่ตรอง
แม้ว่าเธอกับเขาจะยังเป็นเพียงคนแปลกหน้าที่เพิ่งรู้จักกัน แต่คุณย่าจ้านบอกว่าบ้านของเธอมีเงินมาก หากเธอแต่งงานกับเขา เธอก็สามารถย้ายออกจากบ้านของพี่สาวเธอได้ และเธอก็ไม่ต้องไปทะเลาะกับพี่เขยของเธออีก
การแต่งงานของเธอเป็นเพียงการอยู่ด้วยกัน
ในไม่ช้า จ้านอิ้นก็กลับไปหาไห่ถงและพูดกับเธอว่า “ไปกันได้แล้ว”
ไห่ถงพึมพำและเดินตามเขาไปที่เขต
ที่เขต จ้านอิ้นยังหันมาเตือนไห่ถงว่า : “คุณไห่ ถ้าคุณไม่อยากทำก็กลับไปได้นะ เดี๋ยวคุณจะเสียใจทีหลัง คุณไม่ต้องไปสนใจคำพูดคุณย่าของผมหรอก การแต่งงานมันเป็นเรื่องใหญ่ ไม่ใช่เรื่องของเด็กเล่น”
จ้านอิ้นยังแอบหวังว่าไห่ถงจะกลับไป
เพราะเขาไม่ต้องการแต่งงานกับผู้หญิงที่เพิ่งพบเจอกันแค่ครั้งเดียว
ตอนที่ 2
“ฉันตกลงไปแล้ว ฉันจะไม่เสียดายหลังแน่นอน”
ไห่ถงได้ไตร่ตรองเรื่องนี้อยู่สามวันก่อนจะตัดสินใจ แต่เธอได้ตัดสินใจไปแล้ว เธอจะไม่เสียดายหลังอีก
หลังจากฟังที่เธอพูดแล้ว จ้านอิ้นก็ไม่ได้บอกกล่าวอะไรเธออีก เขาหยิบทะเบียนสมรสและวางต่อหน้าพนักงาน
เช่นเดียวกับไห่ถง
ทั้งสองได้แต่งงานกันอย่างรวดเร็ว โดยใช้เวลาเพียงไม่ถึง 10 นาทีเท่านั้น
เมื่อไห่ถงรับทะเบียนสมรสจากพนักงาน จ้านอิ้นก็หยิบชุดกุญแจจากกระเป๋ากางเกงของเขา พร้อมกับยื่นไปให้ไห่ถงแล้วพูดว่า “ผมซื้อบ้านที่สวนหมิงย่วน ผมได้ยินคุณย่าบอกมาว่ามีร้านหนังสือที่โรงเรียนก่วนเฉิง บ้านของผมอยู่ไม่ไกลจากคุณ ถ้าคุณขึ้นรถบัสมา คุณก็ถึงที่นั่นในภายใน 10 นาที”
“คุณมีใบขับขี่ไหมล่ะ? ถ้ามีเดี๋ยวผมดาวน์รถให้ คุณก็แค่ส่งงวดรถทุกเดือนไป เอาที่คุณสะดวกไปทำงานน่ะ”
“ผมทำงานเยอะมาก ออกไปข้างนอกแต่ละทีก็ออกเช้ากลับดึกตลอด คุณแค่ต้องดูแลตัวเองให้ ไม่ต้องห่วงผม ผมจะโอนเงินให้คุณทุกวันที่ 10 ของทุกเดือน”
“นอกจากนี้เพื่อไม่ให้เกิดปัญหา เราต้องปิดบังเรื่องงานแต่งของเราไว้สักพักก่อน”
จ้านอิ้นพูดออกมาเป็นฉากๆ ราวกับสั่งงานลูกน้อง โดยที่เขาไม่เว้นช่องไฟให้ไห่ถงพูดเลย
ไห่ถงยอมแต่งงานกับเขา ก็เพราะไม่อยากทะเลาะกับพี่สาวและพี่เขยของเธออีกต่อไป เธอต้องแต่งงานและทำการย้ายออกจากบ้านพี่สาว อีกทั้งเธอต้องทำให้พี่สาวเชื่อใจเธอได้ว่าเธอจะมีชีวิตอยู่อย่างสุขสบาย
จ้านอิ้นเอากุญแจบ้านให้แก่เธอ เธอรับกุญแจมาอย่างไม่เต็มใจ
“ฉันมีใบขับขี่ แต่คุณไม่ต้องซื้อรถให้ฉันตอนนี้ก็ได้ค่ะ ฉันชอบขี่สกู๊ตเตอร์ไปทำงานมากกว่า”
“แต่ว่า คุณจ้านคะ เวลาเราจะใช้จ่ายอะไรเราต้องหารกันไหมคะ?”
เรื่องราวระหว่างเธอ พี่สาวและพี่เขยของเธอนั้น พวกเธอมักจะหารกันตลอด แต่ถึงแบบนั้นก็ตามแต่ เธอมักจะสัมผัสได้เสมอว่าพี่สาวของเธอโดนเอาเปรียบเธออยู่บ่อยครั้ง
เธอก็ใช้เวลาในการดูแลหลาน ซื้ออาหาร ทำกับข้าวและจัดระเบียบบ้าน ส่วนผู้ชายที่ไม่เคยมาสัมผัสอะไรแบบนี้ มักจะมองว่าการที่ผู้หญิงอยู่บ้านเป็นงานง่ายๆ สบายๆ
การแต่งงานระหว่างเธอกับจ้านอิ้นนั้นเกิดขึ้นในชั่วพริบตาและพวกเธอก็ไม่ได้รู้จักมักจี่กันมาก่อน ดังนั้นการหารกันจึงเป็นเรื่องที่สบายใจที่สุด
ดูเหมือนจ้านอิ้นไม่ได้คิดเรื่องนี้เลย เขาพูดด้วยน้ำเสียงที่หนักแน่นว่า “ผมแต่งงานกับคุณแล้ว ผมต้องดูแลคุณและครอบครัวสิ มาหารอะไรกัน”
ไห่ถงยิ้ม “งั้นก็แล้วแต่คุณแล้วกันค่ะ”
เธอไม่ต้องจ่ายอะไร
เมื่อเธออาศัยอยู่ในบ้านของเขา หากเธอต้องการอะไรเธอก็ซื้อจากกระเป๋าของเธอเองง่ายกว่า
แค่นี้ก็ช่วยประหยัดค่าเช่าได้มากแล้ว
หากชีวิตคู่เข้าใจซึ่งกันและกัน ชีวิตคู่ก็ดำเนินต่อไปได้
จ้านอิ้นยกมือขึ้นและดูเวลา ก่อนจะพูดกับไห่ถงว่า : “ผมมีงานต้องทำ ผมต้องกลับบริษัทก่อน คุณจะยืมรถผมกลับไหม หรือคุณจะนั่งแท็กซี่กลับก็ได้นะ ผมจะให้ค่ารถกับคุณ คุณย่าผมจะให้ผมไปส่งคุณให้ได้”
“ใช่สิ เรามาแลก WeChat กันหน่อยดีกว่า”
ไห่ถงหยิบมือถือของเธอออกมาและเพิ่ม WeChat กับจ้านอิ้น “เดี๋ยวฉันนั่งแท็กซี่กลับเองดีกว่าค่ะ คุณไปทำงานเถอะ”
“ได้ ไว้ค่อยคุยกันนะ”
ก่อนที่จ้านอิ้นจะจากไป เขาก็ให้ค่าแท็กซี่กับเธอ 200 หยวน แต่เธอไม่ต้องการมัน ทันทีที่เธอจ้องมองเงินนั้น เธอก็รับเงินนั้นมา
หนุ่มสาวที่เพิ่งจดทะเบียนกันกลับไม่ได้ออกมาจากเขตด้วยกัน จ้านอิ้นออกมาก่อน
เขาออกมาและตรงไปที่รถ
“หลานสะใภ้ย่าอยู่ที่ไหน?”
เมื่อคุณย่าจ้านเห็นว่าหลานชายของเธอออกมาลำพัง เธอก็ถามด้วยความสงสัยทันที “แกสองคนเข้าไปข้างในด้วยกัน ทำไมแกถึงไม่ออกมาด้วยกันล่ะ? หรือแกไปทำอะไรให้หนูไห่ถงไม่พอใจงั้นเหรอ?”
หลังจากที่จ้านอิ้นคาดเข็มขัดเขาก็หยิบทะเบียนสมรสออกมาและหันหน้าไปมองย่าของเขา “ผมจดทะเบียนกับเธอแล้วครับ แต่งานผมเยอะมาก ผมต้องกลับไปประชุมต่อ ผมให้ค่าแท็กซี่เธอไป 200 แล้ว”
“คุณย่าครับ เดี๋ยวผมพาคุณย่าไปสี่แยกข้างหน้านะครับ แล้วผมจะให้บอดี้การ์ดส่งคุณย่ากลับบ้านนะครับ”
“แกจะยุ่งแค่ไหนแกก็ปล่อยไห่ถงไปคนเดียวไม่ได้ แกอย่าเพิ่งขับออกไปนะ รอให้หนูไห่ถงออกมาก่อน แกพาเธอกลับและค่อยไปทำงาน”
คุณย่าจ้านกำลังจะลงจากรถ แต่ทันใดนั้นประตูก็ถูกล็อกเอาไว้
“คุณย่าครับ ผมสัญญาว่าจะแต่งงานกับเธอ ย่าไม่สนอะไรเลยเหรอครับ ยังไงผมก็ต้องดูต่อไปว่าผมกับเธอจะเป็นภรรยากันต่อได้ไหม แต่ตอนนี้พวกเราต้องปิดบังกันเอาไว้ก่อน”
คุณย่าจ้าน : “……อย่าให้เธอต้องหย่าขาดกับบ้านตระกูลจ้านเด็ดขาด!”
“ถ้าอย่างนั้นก็อยู่ที่ตัวของเธอเองแล้วแหละครับ ว่าจะเป็นภรรยาของผมได้ไหม”
จ้านอิ้นพูดและสตาร์ทรถ
“แกนี่นะ ทำไมเป็นผัวแบบนี้ แกทิ้งเมียของแกออกไปทั้งที่เพิ่งจดทะเบียนกันเนี่ยนะ”
คุณย่าจ้านทราบดีว่าหากต้องมัดมือชกหลานชายคนโตของเขา คือเธอต้องให้เขาจดทะเบียนสมรสกับไห่ถง ที่เหลือมันขึ้นอยู่กับเขาสองคน แต่หากเธอปล่อยเขาไป เขาจะทำให้ไห่ถงเป็นแม่หม้ายตลอดชีวิต
จ้านอิ้นถูกคุณย่าดุ
หากไห่ถงดีจริงๆ เขาจะมอบความสุขให้แก่เธอ แต่หากเธอแสร้งทำเป็นคนดี เขาจะหย่ากับเธอ อย่างไรก็ตามเขาจะยังไม่แตะต้องตัวของไห่ถงเป็นอันขาด และเรื่องการแต่งงานนี้ก็ต้องปิดบังเอาไว้ เพราะหากทั้งสองต้องหย่าร้างกัน ไห่ถงจะได้ไปเจอครอบครัวที่ดีได้ในอนาคต
เขาใช้เวลาขับรถมาที่สี่แยกเป็นเวลา 10 นาที
รถยนต์หรูหราหลายคันจอดที่นั่น หนึ่งในนั้นยังคงเป็นโรลส์-รอยซ์
จ้านอิ้นจอดรถไว้ข้างถนนให้โยนกุญแจให้บอดี้การ์ดที่รออยู่ “ส่งคุณย่ากลับบ้านด้วย”
“ย่าไม่กลับ ย่าจะอยู่กับแกและหลานสะใภ้ของย่า”
“คุณย่าจ้านกำลังต่อสู้”
แต่หลานชายคนโตของเธอที่อยู่ในรถโรลส์-รอยซ์ กลับหนวกหูเสียงของหญิงชรา
เธอทำได้เพียงเฝ้ามองหลานชายของเธอ และเขาก็ขับรถออกไปในที่สุด
จ้านอิ้น ทายาทแห่งนักธุรกิจมือทองของก่วนเฉิงและเป็นทายาทเศรษฐีระดับพันล้านในก่วนเฉิงอีกด้วย!
“ไอ้หลานเลว หัวใจของแกมันโหดร้ายจริงๆ!”
คุณย่าจ้านมองหลานชายคนโตของเธอจากไปและพึมพำออกมาอย่างหงุดหงิด : “ถ้าวันหนึ่งแกตกหลุมรักไห่ถง ฉันจะหัวเราะเยาะแกให้ฟันหลุดเลย”
หลังจากที่ด่าทอหลานชายคนโตของเธอแล้ว คุณย่าต้านก็รับโทร.หาไห่ถงที่กำลังเดินทางกลับด้วยแท็กซี่
“ไห่ถง ไห่ถงทำงานหนักมากช่วงนี้ อย่าไปสนใจเขาเลยนะ”
ไห่ถงมองทะเบียนสมรสที่ยัดไว้ในกระเป๋ากางเกงและพูดว่า “คุณย่าจ้านคะ หนูเข้าใจค่ะ หนูไม่ได้รู้สึกอะไรเลย คุณย่าไม่ต้องรู้สึกผิดนะคะ เขาจ่ายค่าแท็กซี่ให้หนูแล้วค่ะ”
“จดทะเบียนแล้วยังเรียกฉันว่าคุณย่าจ้านอีกนะ”
ไห่ถงอึ้งไปชั่วขณะ เมื่อได้สติเธอก็รีบเปลี่ยนอารมณ์ทันที
หญิงชรานยิ้มออกมาอย่างมีความสุข
“ไห่ถง พวกเราเป็นครอบครัวเดียวกันแล้ว ถ้าวันไหนอาอิ้นรังแกหนูบอกย่านะ ย่าจะสั่งสอนเขาเอง”
หากวันหนึ่งเกิดหลานชายของเธอรังแกหลานสะใภ้ของเธอมา หญิงชราจะไม่มีวันยอมเป็นอันขาด ไม่มีวันและก็ไม่มีทาง!
ตอนที่ 3
“ค่ะ คุณย่า”
ไห่ถงตอบอย่างไม่เป็นทางการ
แม้ว่าคุณย่าจ้านจะปฏิบัติต่อเธอเป็นอย่างดี แต่จ้านอิ้นเป็นหลานชายของเธอ ซึ่งไห่ถงเป็นเพียงหลานสะใภ้เท่านั้น หากวันหนึ่งเธอสองสามี-ภรรยาต้องทะเลาะกันจริงๆ บ้านตระกูลจ้านจะช่วยเธอจริงๆ เหรอ?
ไห่ถงไม่อยากจะเชื่อ
เธอเป็นสะใภ้ไม่ต่างอะไรกับพี่สาวของเธอ
ก่อนแต่งงาน พวกเขาก็ใจดีกับพี่สาวของเธอมาก ดีจนลูกสาวแท้ๆ ริษยา
แต่หลังจากได้แต่งงานกันแล้ว ผู้คนก็เปลี่ยนไป ทุกครั้งที่พี่สาวของเธอทะเลาะกับสามี แม่ย่าของพี่สาวของเธอจะบอกแต่ว่า พี่สาวของไห่ถงเป็นภรรยาที่ไม่ได้เรื่อง
เพราะฉะนั้น ลูกชายมักจะเป็นคนสำคัญกับครอบครัวเสมอ ส่วนลูกสะใภ้นั้นก็มักจะเป็นคนนอกอยู่เสมอ
“หนูไปทำงานได้แล้ว ย่าไม่รบกวนแล้วจ้ะ เดี๋ยวย่าให้อาอิ้นไปรับหนูมาทานอาหารเย็นนะ”
“คุณย่าคะ แต่หนูปิดร้านดึก อาจไม่สะดวกไปทานข้าวด้วยนะคะ ถ้าเป็นเสาร์อาทิตย์ได้ไหมคะ?”
ในวันหยุดเสาร์อาทิตย์ โรงเรียนหยุดและร้านหนังสือพวกนี้ก็มีเบาบาง เธอจึงมีเวลาตอนนั้น
“ได้สิจ๊ะ”
คุณย่าจ้านพูดด้วยความรู้สึกเอ็นดู : “เสาร์-อาทิตย์ค่อยเจอกันก็ได้จ้ะ หนูทำธุระไปก่อนก็ได้จ้ะ”
หญิงชราเริ่มจบบทสนทนา
หลังจากแยกจากกัน ไห่ถงก็ไม่ได้เข้าไปที่ร้านก่อนแต่อย่างไร หากแต่เธอส่งข้อความไปหาเสิ่นเสี่ยวจวิน เพื่อนของเธอ และเธอก็กลับไปที่ร้านก่อนนักเรียนจะพักเที่ยง
หลังจากสะสางเรื่องราวสำคัญในชีวิตไปแล้ว เธอก็กลับไปคุยกับพี่สาวของเธอเรื่องจะย้ายออกจากบ้านหลังนั้น
10 นาทีต่อมา
ไห่ถงได้กลับมาบ้านพี่สาวของเธอ
พี่เขยของเธอได้ออกไปทำงานแล้ว ส่วนพี่สาวของเธอกำลังตากผ้าอยู่ที่ระเบียง เมื่อเห็นไห่ถงกลับมา พี่สาวของเธอก็ถามด้วยความเป็นห่วงว่า “ถงถง กลับมาทำไม วันนี้ไม่เปิดร้านเหรอ?”
“ฉันไปตอนเที่ยงค่ะ แล้วนี่หยางหยางยังไม่ตื่นเหรอคะ?”
โจวหยางเป็นหลานชายของไห่ถง ตอนนี้เขามีอายุได้ 2 ขวบแล้ว หลานชายของเธออยู่ในวัยกำลังซนเลย
“ยังเลย ถ้าเขาตื่นบ้านก็คงไม่เงียบแบบนี้หรอก”
ไห่ถงไปช่วยพี่สาวของเธอตากผ้า พร้อมกับภามเรื่องราวที่เกิดขึ้นเมื่อคืนนี้
“ถงถง พี่เขยของเธอเขาไม่ได้อยากไล่เธอออกไปหรอกนะ เขาเครียดน่ะ เพราะฉันเองไม่มีรายได้ด้วยแหละ”
ไห่หลิงพยายามอธิบายสามีของเธอให้ไห่ถงฟัง
ไห่ถงไม่พูดอะไร แค่พี่เขยของเธอไล่เธอออก เธอก็รู้สึกไม่พอใจแล้ว
พี่เขยของเธอเป็นผู้จัดการบริษัทแห่งหนึ่งและมีรายได้สูง ส่วนพี่สาวของเธอเป็นเพื่อนร่วมชั้นในสมัยเรียนของเขาและทั้งสองก็ได้ทำงานที่เดียวกัน หลังจากแต่งงานกันแล้ว พี่เขยของเธอได้บอกพี่สาวของเธอว่า : “ผมจะดูแลคุณเอง คุณพักผ่อนอยู่บ้านแล้วเตรียมตัวมีลูกให้ผมดีกว่า”
พี่สาวของไห่ถงได้เข้าใจว่าเธอแต่งงานกับคนที่ใช่ เธอจึงเลือกที่จะลาออกแล้วผันตัวมาเป็นแม่บ้าน และหลังจากแต่งงานได้ 1 ปี เธอก็ได้กำเนิดลูกสาวคนหนึ่ง เธอดูแลเอาใจใส่ครอบครัวมาก จนไม่มีเวลาแต่งตัวและดูแลตัวเองเลย
ในช่วงเวลาสามปีที่ผ่านมา พี่สาวของเธอได้เปลี่ยนจากสาวสวนเป็นแม่บ้านอ้วนๆ ไม่ชอบแต่งตัว
ไห่ถงอายุห่างจากพี่สาวของเธอ 5 ปี เมื่อเธอมีอายุได้ 10 ขวบ พ่อและแม่ของเธอได้ประสบอุบัติเหตุจนเสียชีวิตทั้งคู่
ค่าชดเชยสำหรับอุบัติเหตุครั้งนั้นก็เพียงพอกับพี่สาวและตัวไห่ถงเอง เธอสองคนเรียนจบได้ก็เพราะเงินก้อนนี้และก็มีเงินจากคุณตา คุณยายที่ช่วยเหลือมาบ้าง
บ้านเกิดของพวกเธอถูกตายายเอาไปแล้ว นั่นก็ทำให้ไห่ถงและพี่สาวของเธอต้องไปเช่าบ้านอยู่ข้างนอก จนกระทั่งพี่สาวของเธอได้แต่งงาน พวกเธอก็ไม่ต้องไปอยู่ที่บ้านเช่าอีกต่อไป
พี่สาวของไห่ถงรักไห่ถงมาก ก่อนแต่งงานกับพี่เขยของไห่ถง ไห่หลิงได้ขอร้องสามีของเธอว่าให้ไห่ถงเข้ามาอยู่ด้วย แรกๆ อะไรก็ดี หลังๆ เขาเริ่มไม่ชอบให้ไห่ถงอยู่ด้วยกันที่นี่แล้ว
“พี่คะ ฉันขอโทษนะคะที่ต้องลากพี่ลงมาด้วย”
“ไม่เลยถงถง อย่าคิดแบบนั้นสิ พ่อกับแม่ของเราก็ตายไปแล้ว ตอนนี้เรามีกันแค่นี้นะ”
ไห่ถงย้ายมาที่นี่ตั้งแต่ยังเด็ก พี่สาวและเธอต่างคนต่างเป็นกำลังใจให้กันและกัน
หลังจากเงียบไปสักพัก ในที่สุดเธอก็หยิบทะเบียนสมรสออกมาแล้วยื่นให้พี่สาวของเธอ “พี่คะ ฉันแต่งงานแล้วนะคะ ฉันเพิ่งจดทะเบียนสมรสไป หนูมาที่นี่ก็เพื่อบอกพี่แล้วจะย้ายออกไป”
“เธอแต่งงานแล้วงั้นเหรอ?”
เสียงของไห่หลิงสูงขึ้นทันที
เธอมองดูน้องสาวของเธออย่างไม่อยากจะเชื่อสายตา ก่อนจะคว้าทะเบียนสมรสออกมาเปิดดู และเธอก็พบว่านั่นมันคือรูปถ่ายแต่งงานระหว่างน้องสาวของเธอและชายแปลกหน้า
“ไห่ถง เกิดอะไรขึ้น เธอไม่มีแฟนไม่ใช่เหรอ?”
ผู้ชายที่อยู่ในทะเบียนสมรสนั้นหน้าตาดีมาก สายตาของเขาเฉียบคมแต่เย็นชาเกินไป เขาไม่ใช่คนดีที่จะเข้ากับน้องสาวของเธอได้เลย
ทันใดนั้นไห่ถงก็รีบพูดขึ้นว่า “พี่คะ เหมือนฉันจะเคยพูดถึงแฟนของฉันมานานมากแล้วนะคะ เขาชื่อจ้านอิ้น เขาทำงานหนักมากเลยไม่ค่อยได้มีเวลามาหาฉันเท่าไหร่”
“เขาขอฉันแต่งงานและฉันเองก็ตกลงกับเขา เราสองคนเพิ่งไปจดทะเบียนสมรสกันมาค่ะ พี่คะ เขาเป็นคนดีมาก เขาดีกับฉันมากด้วย พี่ไม่ต้องห่วงนะคะ……”
แน่นอนว่าไห่หลิงยังไม่อาจยอมรับได้
เธอไม่เคยได้ยินว่าน้องสาวของเธอมีแฟนแล้ว แต่ตอนนี้น้องสาวของเธอกลับมาบอกเธอว่าแต่งงานแล้ว
เมื่อคิดถึงเรื่องที่เธอกับสามีของเธอทะเลาะกันเมื่อคืนนี้ ไห่หลิงก็ตาแดงและพูดกับน้องสาวของเธอว่า : “ถงถง พี่จะบอกพี่เขยของเธอว่าให้เธอจ่ายแค่ค่าอาหารนะ เธอสบายใจได้ เธออยู่ที่นี่ต่อไปดีกว่า”
“ไม่ต้องหรอกค่ะ ฉันแต่งงานไปแล้ว”
เธอพูดเหมือนว่าไห่ถงไม่รู้จักสามีของเธอเลย หากเป็นอย่างนี้แต่แรก ไห่หลิงคงบอกไห่ถงไปนานแล้ว
เหตุผลที่เธอต้องรีบจดทะเบียนกับจ้านอิ้น ก็เพราะพี่เขยของไห่ถงไม่ชอบไห่ถง เธอต้องรีบแต่งงานเพื่อไม่ให้ทุกอย่างมันบานปลายไป
ไห่หลิงร้องไห้ออกมา
ไห่ถงกอดพี่สาวของเธอที่กำลังร่ำไห้อยู่ พร้อมกับให้สัญญากับพี่สาวของเธอว่า “พี่คะ หนูจะมาเยี่ยมพี่บ่อยๆ บ้านของจ้านอิ้นอยู่ที่สวนหมิงย่วนนี่เอง ไม่ไกลจากบ้านพี่หรอก ฉันนั่งสกู๊ตเตอร์ไม่กี่นาทีก็ถึงแล้ว”
“บ้านของเขาเกิดเรื่องอะไรกันแน่”
ไห่หลิงทำได้แค่ยอมรับและถามเรื่องราวสถานการณ์ครอบครัวของน้องเขยของเธอ
ไห่ถงไม่รู้เรื่องบ้านตระกูลจ้านนัก แม้ว่าเธอกับคุณย่าจ้านจะรู้จักกันมาสามเดือนแล้ว แต่เธอก็ไม่ได้ถามถึงเรื่องราวภายในบ้าน เธอรู้แค่ว่าเขามีน้องชาย (รวมถึงลูกพี่ลูกน้องของเขาด้วย)
จ้านอิ้นทำงานในบริษัทที่ใหญ่ที่สุดในก่วนเฉิง เขามีรถ มีบ้าน และครอบครัวที่ดี ไห่ถงบอกกับพี่สาวของเธอเรื่องที่เธอรู้มาบ้าง
เมื่อได้ยินว่าน้องเขยของเธอซื้อบ้านด้วยเงินสด ไห่หลิงก็พูดขึ้นว่า “ยังไงนั่นก็เป็นทรัพย์สินก่อนที่เขาจะแต่งงานกับเธอนะ ถงถง พี่จะขอให้เขาใส่ชื่อเธอในโฉนดจะได้ไหม?”
การเพิ่มชื่อน้องสาวของเธอลงในโฉนดจึงนับได้ว่าเป็นหลักประกันที่ดีที่สุด
----------------------
เรียนผู้ใช้ทำการดาวน์โหลดและติดตั้งค้นหา "วิวาห์ฟ้าผ่า คุณหญิงย่าจัดให้" เพื่ออ่านเนื้อหาที่น่าตื่นเต้นมากhttps://bit.ly/3HnUh3d
