Bugün pekçok dilde kullanılan tekstil terimleri o dönemden kalmıştır. Makrame, Muslin ve Damasco (Damas Şam işi, Muslin Musul işi). Daha sonra eski Mısır’da da perde kullanımı yaygınlaşmıştır. Antik Yunan ve Roma dönemlerinde tapınakların iç mekan dekorasyonlarında kullanılmıştır.
Üzeri baskılı kumaşlar daha çok tercih edilmiştir. Tarihsel kaynaklara göre pencere perdesini ilk kez latinler kullanm
ıştır. Ortaçağda pencereler çok küçük, genellikle tahta kapaklar kullanlırdı. Günümüzde kullanılan Vual sözcüğü büyük tören alanlarında gösterilere gelen soylu Romalıları güneşten korumak içindir. Velum adlı perde sisteminden gelmektedir. Yüzyılda Bizans ve Roma’da iplik üretimi çok büyük boyutlara ulaşmıştır. Bizans ipek dokumaları İstanbul ve Corintte bulunan tezgahlarda dokunmuştur. Bu süreçte desen ve kompozisyon açısından son derece zengin kumaşlar üretilmiştir. Bugün kullandığımız Stor, bu sürecin ürünlerinden biridir. Perdeler, tarihin bazı dönemlerinde ortaçağda vs. Aynı zamanda mekan ısı düzenini sağlamakta kullanılıyordu. Pencere kapakları mumlu ve yağlı kağıtlarla kaplıydı. Soylu ve asiller yün dokuma ipekli perdeler kullanmaktaydı. Lucca ve Venedik’te çok kaliteli ipekler üretilmiştir.
14. Yüzyılda Genova, Floransa ve Milano’da gösterişli kadifeler ve dönemin perde kumaşlarında gündelik olaylar ya da efsaneler resmedilmiştir.Ayrıca ilk kez yatak odalarında perde kullanımı ortaçağda ortaya çıkmıştır. Rönesans döneminde perdede zengin işlemeler göze çarpar. Perdeler artık sadece işlevsel değil, dekoratif ögeler olarak kullanılmıştır. 16. Yüzyılda İtalyan ve Fransız dekoratörler zarif desenli zengin bordürlü, parçalı ve kısa perdeleri tercih etmişlerdir. Renk olarak genellikle kahverengi, turuncu ve koyu yeşilin hakimiyeti vardır. Barok dönemde iç dekorasyon açısından değişimler ortaya çıkmıştır. Yeni bir uyumla birlikte mobilya tasarımları ve simetri ön planda yeralmıştır. 17. Yüzyılda Fransız ve İtalyan tarzında kabartmalı ikili perdeler kullanılmış, bunlar dar bir kornişe halkalarla asılmış ipek tafta ve ketenlerdir. Kornişin kullanımı bu dönemde artmıştır. Fransızlar madeni kornişler, püsküller, kaliteli kadifeli perdeler üretmiştir. Yüzyılda önplandaydı. En basit hazırlanan modellerde bile zengin malzemeler kullanılmıştır. 18. Yüzyıl Barok stiline karşı Paris’ten tüm Avrupaya yayılan Rokoko dönemi ile başlar. Bu stilde çeşitlilik, şıklık, uyum ve fantazi önplandaydı. Bu dönemde kumaş çeşitleri dahada artmıştır. Ayrıca Hindistan’dan kumaşlar getirtilmiştir. Perdeler genellikle parlak sarı ve gümüş renkler ağırlıktaydı. 18. Yüzyıl sonlarında ortaya çıkan Neo Klasik dönemde Robert Adam’ın dekorasyon konusundaki düşünceleri ağırlık kazanmıştır. Brokerler, renkli ipekler, nakışlı satenler, kadife yünlü kumaşlar, tafta tül ve muslinler yer alıyordu. Perdeler ise açık ve yumuşak havadaydı. Fransız İhtilalinden sonra ise ortaya İmparatorluk stili çıkmıştır. Bu stilin en önemli özelliği yere kadar uzanan perdelerdi. Sembollü perdeler bu dönemde çok kullanılmıştıır. Ülkemizde ise perde kültürü kanaviçe, patiska, amerikan bezi, ingiliz keteni gibi üretilen kumaşlarla gelişmiştir. Osmanlı dediğimiz tarzı Fransa ve İtalya’dan alınan kumaş ve stillerle oluşmuştur. Saraylarımızda zengin ağır ipek ve kadife perdeler dönemin şaşaasını yansıtmaktadır. Cumhuriyet döneminde ise Bursa, Denizli, Nazilli’de kurulan Sümerbank fabrikaları ve dokuma tezgahları ile gittikçe gelişerek bugün ülkemizdeki perde üretimi ve kalitesi tüm dünyada tutulan en önemli ürün haline gelmiştir. Uluslararası birçok marka, üretimini ülkemizde yaptırmaktadır. Perde çeşitli kumaşlardan, ahşap ve esnek maddelerden yapılabilen, daha çok kapalı mekanlarda kullanılmakta olan ve iç mekanın görülmemesi ya da ışık almaması için tasarlanmış eşyanın genel adı. Işığın yoğunluğu ve mekanın aydınlanması amacıyla kumaş perdeler dışında, plastikten ya da ahşaptan yapılan ve bol parçalı, jaluzi adı verilen eşyalar da kullanılabilmektedir.
